Tag Archives: progressieve duurloop

Eerste keer boven 10km

Het gaat z’n gangetje de laatste tijd en er zijn weinig spannende dingen om te melden of het zou de rechtervoet moeten zijn die af en toe gemene pijnsignalen uitzendt, maar aan de andere kant kan ik er vaak probleemloos mee hardlopen dus ik maak er nog geen severity 1 van 😉

20 april deden Theo en ik 1000tjes op de sintelbaan en ik ben eigenlijk wel verbaasd dat ik na een paar souplesse-trainingen al weer  vrij makkelijk 14km/h (4.17/km) kan lopen. Het gaat misschien nog iets te snel, als ik echt op souplesse loop is het waarschijnlijk 4.20-4.25/km. Ik had die dag helaas geen tijd om te roeien, andere verplichtingen @home.

Op vrijdag de 22e heb ik mijn loopmaat onderworpen aan een training die hij nog niet kende: een pyramide 100-200-300-400-500-400-300-200-100 met alle pauzes net zo lang als het voorafgaande snelle stukje. Hij had vrij snel de smaak te pakken en ging voor mijn doen eigenlijk te hard en daar waar nodig liet ik een gaatje vallen. De 6,6km roeien verliep rustig, ik heb zowiezo het idee om eerst een tijdje te trainen alvorens weer een recordpoging te doen (op welke afstand dan ook).

Afgelopen maandag was het echt kloteweer: regen, harde wind, minder dan 10 graden en dat op 25 april. Ik zat qua hardlopen al twee weken in de zomermodus (shorts en T-shirt) en iets anders zat er niet in mijn rugzak, maar dat zou dus een hele vervelende training worden. Met de juiste kleding was ik wel naar buiten gegaan, maar nu werd het noodgedwongen de loopband, Theo haakte dus af. Die vind zowel regen als de loopband geen optie. Knap chagrijnig stond ik op de loopband en startte heel langzaam met 9km/h om er even in te komen. Na 5 minuten ging het naar 10km/h en had ik een uitdaging verzonnen om het wat boeiender te maken, elke 5 minuten wat harder. Via 10km/h ging het naar blokjes van  11, 12 en 13km/h en toen ik met 13km/h “klaar was” had ik dus 25 minuten gelopen. De twijfel sloeg toe en heel laf ging ik over op 13,5km/h, aan de ander kant ook wel realistisch natuurlijk 😉 14km/h was nog iets te hoog gegrepen, ik had het wel gekund maar het moet wel een training blijven, geen uitputtingsslag. Daarnaast is 14km/h op de loopband zonder frisse lucht en wind qua inspanning vergelijkbaar met ruim 15km/h buiten. Ik kon het toch niet laten om na 4 minuten met 13,5km/h toch even te versnellen, de laatste minuut met 14km/h.

Na een korte pauze met wat drinken en eten (minimaal, halve eierkoek) stapte ik op de concept 2 voor een stukje roeien, het werd een mooie training die vergelijkbaar was met de avonturen op de loopband ;-). De eerste 5km verliepen progressief met tijden van 4’40”, 4’30”, 4’20”, 4’10 en 3’52” , vervolgens 2km cooling down, ‘n training die pas lastig wordt in de laatste snelle kilometer.

Koningsdag heb ik gevierd met de langste duurloop tot nu toe (sinds 2014), verder heb ik weinig gefeest 😉 De route voerde naar de hut van mie pils waar zoonlief ook aan het trainen was met maatjes, maar die ben ik niet tegengekomen. Door slalommen langs plassen heb ik waarschijnlijk wat meer meters afgelegd dan 12.2km maar desondanks liep ik een mooi gemiddelde van tegen de 12km/h. The day after wel teveel last van de rechtervoet, tot nu toe geen showstopper voor de komende trainingen, maar ik ben de afgelopen twee jaar overgevoelig geraakt voor dit soort signalen….

ciao

Snelheidsambitie weggeblazen op viaduct ;-)

Het eerste loopblokje van de werkweek zit er weer op en morgen volgt een relatieve rustdag met alleen woonwerk-verkeer (‘n uur fietsen) en een bezoek aan het fitnesscenter van ‘n uur. Gisteren een rustig duurloopje van 8.4km met korte versnellingen bij 5-10-15-etc minuten en vandaag een progressieve duurloop van bijna 10.5km die wat minder progressief eindigde dan ik vooraf hoopte.

Vanwege vergaderingen waren de vooruitzichten gisteren dat we laat zouden trainen, in het slechtste geval pas na 15u, maar gelukkig was mijn vergadering in recordtijd afgelopen en konden we net na twee uur al op pad. Het was heerlijk loopweer en ik had geen zin om te haasten, ik merk overigens dat de snelheid die ikzelf ervaar als hele rustige duurloop iets toe begint te nemen; ‘n Aantal maanden terug was dat nog <11km/h. Bij deze training lag de snelheid op 11.4km/h in de langzame gedeeltes, maar ook vandaag in het eerste langzame stuk van de progressieve duurloop was dat het geval. De versnellingen gingen redelijk vlot en kostten weinig moeite. 

We doen bij deze training meestal een grote en een kleine ronde en Theo kwam op het idee om het meest zuidelijke stuk langs het kanaal weer eens te verkennen. We zijn daar al maanden niet geweest omdat het al die tijd afgesloten is geweest met hekken, maar waar een hek is, is ook een omweg, die meestal maar een paar meters extra kost 😉 Bovendien is het een prettig stuk om te lopen, ruim 700 meter, tussen de eerste twee bruggen over het Beatrixkanaal. Het pad bleek er, afgezien van wat modder, weer uitstekend bij te liggen dus daar zullen we de komende tijd weer regelmatig lopen

Buienradar en weeronline gaven vanochtend beiden aan dat het vroeg in de middag zou gaan regenen, dus ik had al op tijd via Lync richting Theo gemeld dat we beter op tijd konden vertrekken en gelukkig kwam dat met zijn vergaderingen ook goed uit. We doen de progressieve duurloop al een tijdje op het “rondje Oirschotsedijk” en bij harde (ZW)wind hebben we al eens de looprichting omgedraaid, maar daar zag ik nu geen aanleiding toe. ik dacht dat het wel mee zou vallen 😉

Zoals ik al schreef begon deze loop ook met 11.4km/h en Theo die ‘s ochtend nog had aangekondigd het rustig aan te doen want niet 100% fit (Ik geloof dat nooit en krijg altijd gelijk) toonde geen spoor van vermoeidheid en had de hele training meer haast dan ik, ofwel hij liep steeds wat meters vooruit.

In de tweede etappe, van de welschapsedijk langs het Philips-van Lenneppark richting Oirschotsedijk waren we nog bijna getuige van een fietsongeluk. Een puber die alleen oog had voor zijn mobieltje zwabberde ons, hangend over zijn stuur,  tegenmoet midden op de weg en werd bijna aangereden door een fietsforens die met 25- 30km/h van de andere kant kwam. Ik kan me goed voorstellen dat het cijfer van 30% meer ongelukken door mobieltjes op de fiets klopt! Even later draaiden we de Oirschotsedijk op en er volgde weer een lichte versnelling. Ik liep voor het eerst sinds tijden weer eens met de borstband van de polar en ik had besloten om de hartslag sturend te laten zijn voor de snelheid.

We liepen eerst een stukje langs het Philips de Jongpark dat flink uitgedund wordt, vooral de hoek bij de Herdgang zag er kaal uit. Mij viel bij de Herdgang niets op want ik was in gedachten verzonken maar Theo had PSV zien trainen, iets wat niet vaak voorkomt als wij daar lopen, het Hidding-effect? We passeerden de internationale school, de enige school in Ehv met een atletiekbaan en de Anthony Fokkerweg naderde, de laatste versnelling,  maar langste etappe en bovendien een viaduct van 450m lang.

We hadden windkracht 6 schuin tegen toen we het viaduct opliepen en ik besloot niets te forceren en indien mogelijk de HF onder de 170 te houden. In de laatste 50 meter zag ik ‘m stijgen naar 170 en 171 en toen stond gelukkig het stoplicht op rood, even uithijgen! De fut was er een beetje uit ondanks dat we het zware gedeelte achter de rug hadden en even later op de Welschapsedijk constateerde ik dat we 13.7km/h liepen (9 1/2 boom in 30 seconden) en versnellen zat er niet meer in. Theo liep wat meters bij me weg, maar daar was het beste ook vanaf want in de laatste 500meter bleef die achterstand stabiel. 

Achteraf bij het analyseren van de gegevens bleek dat elke etappe net ietsje sneller was dan vorige week, zelfs de laatste, alleen met het uitlopen was ik nu beduidend langzamer.

Op onderstaand plaatje de route van maandag behalve het stuk van en naar kantoor

ciao