Category Archives: souplesse-interval

Bovenbenen nog niet 100% OK

Voor de tweede keer deze week (maandag 200tjes en vanmiddag 1000tjes) was ik de borstband van mijn polar vergeten, dus wederom geen “objectieve” meetgegevens omtrent de conditie. Gelukkig loop ik al lang genoeg mee om ook subjectief een goeie inschatting te kunnen maken hoe ik ervoor sta ;-).

Qua conditie zit ik in een stijgende lijn, ik liep vanmiddag met stevige wind redelijk makkelijk boven de 14km/h op de 1000tjes: 4.15, 4.12, 4.07 en 4.11, gemiddeld 14.3km/h. In de derde herhaling kwam ik twee wandelende collega’s tegen, dan heb je toch de neiging om even te laten zien dat je best hard kunt lopen 😉

4×1000 vind ik voorlopig genoeg en ik heb de training afgesloten met 4×100 op het voetbalveld en daarbij begon ik mijn bovenbenen wel te voelen (nog steeds van zaterdag, en misschien maandag ook wat te snel)

Maandag daarentegen had ik nog veel meer last (vnl. quadriceps) van de heuvelsprintjes van zaterdag maar desondanks gingen de korte intervallen best “hard” (alles is relatief natuurlijk, ik vind 17-18km/h hard). Vooraf zei ik tegen Theo: ik mag blij zijn als ik de 48 seconden haal vandaag, ofwel 15km/h. Ik begon echter vrij makkelijk met 16,9 km/h en de snelste ging met 18km/h. In de laatste twee herhalingen vanwege opspelende bovenbenen even gas teruggenomen maar nog nog steeds ruim boven de 16km/h. Vervolgens 8×100 echt heel rustig, puur op techniek gelopen en niet hard aangezet.

Na 4 jaar trainen op de sintelbaan komt daar vrijdag een einde aan, erg jammer! Maandag verhuist mijn werkplek naar het flight forum in Eindhoven noord, een omgeving om depressief van te worden aldus een van mijn collega’s. Het Philips-de Jong Park, waar ik tussen 1997 en 2002 vaak trainde, ligt net iets te ver weg; meer dan 8km warm- en uitlopen vind ik teveel, dat gaat teveel tijd kosten.

Wat evt wel een optie is: Elke dag om 7.00u of eerder beginnen, 8u werken zonder pauze, en dan naar de campus fietsen om te trainen, maar dat is lastig voor een avondmens als ik 😉

ciao

Ik zie licht aan de horizon ;-)

Er zit een positieve trend in de trainingen, dat is mooi om te constateren, aan de andere kant was ik vanmiddag tijdens het warmlopen al moe, waardoor ik niet de training heb gedaan die ik eigenlijk wilde doen 😉 Maar dat is allemaal geen ramp, de eerste serieuze wedstrijden vinden pas in november plaats, m.a.w.: Ik heb nog tijd zat om de vorm nog wat aan te scherpen.

Tijdens de warming liep ik gewoon niet lekker en de benen voelden niet goed, vandaar dat ik de 1000tjes achterwege heb gelaten en een training heb gedaan met 6×400 en 10×100. Vorige week vrijdag heb ik dezelfde training gedaan en de gemiddelde eindhartslag scheelde maar een paar tienden met vandaag, de snelheid was nu echter een stuk hoger, positief dus!
400tjes

Woensdag liep ik ook al verrassend snel, 8×200 met een gemiddelde snelheid van 17.3km/h, hartslag nog wat te hoog maar in de grafiek, vergeleken met de meetpunten van de afgelopen jaren al best redelijk!
200tjes

10×100 ging woensdag met 16.6km/h en vandaag met 16.7km/h, dat is natuurlijk vrij langzaam maar het gaat ook niet om de absolute snelheid, het gaat om ontspannen hardlopen en om techniek, daar probeer ik een beetje op te focussen

Zaterdag ga ik met Chiel heuvelsprintjes doen (als ie zich niet bedenkt)

ciao

paslengte

In mijn vorige bericht was ik iets vergeten te melden, tijdens de vorige training heb ik aantal keren passen lopen te tellen en dat was op zich best interessant! Ik heb me nooit eerder gerealiseerd dat zelfs bij korte intervallen de paslengte naar het einde toe al afneemt.

Ik liep over paslengte/frequentie na te denken terwijl we met een vlotte 400m bezig waren. Ik heb ooit ergens gelezen dat Gerard Nijboer tijdens de marathon een paslengte van meer dan 2m had en ik heb tijdens wedstrijden vaak relatief kleine lopers bezig gezien met een enorme paslengte. Het commentaar dat je, als lange slungel, vaak van niet sporters krijgt is: ” Ja jij hebt lange benen, kunt grote stappen maken”. Dat slaat helemaal nergens op, met wandelen misschien wel, maar met hardlopen niet!

Toen ik daaraan dacht naderden we het 200m bordje en ik besloot te tellen tot 300m, dat bleken 69 passen te zijn, ofwel 1.45m per pas (zojuist met de calculator uitgerekend). In de daaropvolgende dribbelpauze kwam ik al hoofdrekenend tot 1.42m, maar mijn hoofdrekenen is niet meer wat het geweest is ;-).

In de volgende herhaling besloot ik te tellen in de laatste 100m en kwam tot 71 passen, 1.41m per pas. Ik heb altijd het idee gehad dat ik zo’n 400tje toch constant liep en qua snelheid klopt dat ook wel, maar tegen het einde neemt de paslengte af en de frequentie dus toe!

We hadden nog twee herhalingen te gaan op dat moment en ik kon dus ook nog even de eerste en de tweede honderd in dit belangwekkende onderzoek meenemen. Tijdens die laatste 4 herhalingen was de snelheid overigens redelijk constant, tussen 15.2 en 15.6 km/h.
resultaat: eerste 100 met 65 passen, tweede 100 66 passen, respectievelijke paslengte 1.54m en 1.52m.

Conclusie: er is niet veel veranderd in bijna 20 jaar want begin jaren 90 wist ik ook al dat mijn paslengte bij een lekker tempo ongeveer 1.50m was. Daarnaast wat ik al eerder heb vermeld, verbaasd over het feit dat in zo’n korte afstand als 400m de paslengte al zodanig minder wordt.

Toen we met de 400tjes klaar waren volgde traditiegetrouw nog een serie van 10×100, waarbij de eerste redelijk vlot ging net boven de 20s ofwel tegen de 18km/h in 61 passen (=1.64m per pas)

Een mogelijke training die kan helpen de paslengte te vergroten deed ik zondag, heuveltraining op de fietsbrug over de A67. Met harde wind tegen 6x175m omhoog, en dat ging vrij makkelijk met snelheden tussen 16 en 17km/h.

Ik wilde niets forceren dus hield het bij een beperkt aantal herhalingen. Binnenkort, als mijn werk verhuist naar het flightforum, moet ik doordeweeks andere trainingen gaan verzinnen maar eentje staat al vast! Het viaduct waar ik vroeger (1997-2001) heuveltraining deed is niet al te ver weg en het is 450m lang! De vaste 400tjes training op vrijdag wordt vervangen door een heuveltraining van 6-8 x 450m en dan waarschijnlijk op woensdag, want op zaterdagmorgen wil korte heuvelsprintjes gaan doen op de fietsbrug samen met Chiel (wel nog even polsen of Chiel daar wel zin in heeft)

ciao

Marathon afgeblazen

Ik heb zojuist definitief besloten om dit jaar niet deel te nemen aan de marathon en me te richten op de valkenloop en de 7 hills in november. Na overleg met mijn zoons is besloten dat we met z’n vieren de 3km gaan lopen, Chiel en Tijn via school en ikzelf en Luuk als begeleiders (dan worden we ook via school ingeschreven). Dat wordt leuk, met z’n vieren op de eerste startrij 😉 Bijkomend voordeel voor Angelique is dat ze dit jaar gewoon relaxt kan toekijken 😉

Er resten nog maar 6 weken tot de marathon en zoals het er nu voorstaat heb ik er zeer weinig vertrouwen in dat ik een acceptabele tijd kan lopen. De afgelopen 6 weken is mijn planning van de lange trainingen compleet de mist ingegaan vanwege kuitklachten. De marathon is geen “must” voor mij, ik doe het alleen als de voorbereidig optimaal is en dat is nu niet het geval.

Vanmiddag heb ik een “normale” vrijdagtraining gedaan : 6×400 en 10×100. Dat ging in het begin wat moeizaam, twee keer in 1.38 ongeveer, daarna “gewone snelheden” over de 400tjes (1.33) maar abnormaal hoge hartslagen (net zoals woensdag bij de 1000tjes)

In de grafiekjes komen beide trainingen niet zo best in beeld ;-). De meetpunten geven de gemiddelde snelheid weer t.o.v. de “eindhartslag” bij elk snel tempootje en boven de 170 is eigenlijk “not done”, tenzij de gemiddelde snelheid heel hoog is ;-).
400tjes
400tjes

Geen reaktie van de kuitspieren

Gisteren voor het eerst sinds lange tijd weer eens op de sintelbaan getraind samen met Theo. Ik wilde “gewoon” 1000tjes doen maar hield er rekening mee dat het wel eens kon tegenvallen 😉

Ik besloot rustig te starten en dat bleek een snelheid van net boven de 14km/h te zijn, de eerste drie gingen in 4.15-4.14-4.15, maar met hartslagen die beduidend hoger lagen dan normaal. In de derde herhaling liep de hartslag op tot m’n verzuringsgrens, 175. In de 4e herhaling ging het met hetzelfde gevoel van inspanning ineens 6 seconden langzamer, de hartslag daalde ook weer een beetje. Het was op dat moment gewoon op, het had geen zin om nog een 5e herhaling te doen.

In plaats daarvan hebben we wel de normale dribbelpauze gelopen (stukje wandelen en 800m dribbelen) en vervolgens 5x100m vrij soepel (en traag). Ik voelde me de hele middag behoorlijk moe, maar ik heb er vertrouwen in dat het volgende week woensdag beter gaat! Vanaf 12 september werk ik op het flight-forum en moet ik helaas de sintelbaan vaarwel zeggen.

Morgen 400tjes in ongeveer 1.36 (lekker rustig aan dus!). Eerste keer met nieuwe zooltjes, heb ik vanmiddag opgehaald, ben benieuwd!

ciao

Training hervat, zij het wat moeizaam

Laat ik maar met het positief nieuws beginnen want over snelheid, conditie, hartslag en nog wat andere zaken valt al genoeg negatiefs te vertellen 😉 Ik heb vanochtend getraind en ik heb totaal geen last van mijn kuit gehad! Nu even oppassen dat ik niet te enthousiast weer van stapel loop: Ik heb besloten uit voorzorg twee rustdagen te nemen en woensdag pas weer te lopen, daarna vrijdag en evt zondag.

Ik was er vanochtend voor mijn doen vroeg bij, om 10.30u liep ik in het bos. Noodgedwongen overigens want vanochtend moest ik eerst een uurtje werken en een deel van deze middag ben ik standby voor een actie van een indiase collega, die in Pune zit te werken. Als hij tegen moeilijkheden aanloopt kan hij mij bellen. Direct na de lunch, mijn normale trainingstijd, had het ook nog wel gekund, maar ik ben blij dat ik al getraind heb want wat is het benauwd hier!

weekkilometragesVanochtend heb ik dezelfde route gelopen als vorige week zaterdag maar nu met een iets andere insteek, hoewel er voor de totale training vrijwel dezelfde eindtijd uitrolde. Na mijn vaste stukje warmlopen, 1.95km, heb ik in mijn rondje van 4.5km 9x 1minuut vlot gelopen, ongeveer 15km/h, met steeds twee minuten dribbelpauze, vervolgens uitlopen weer 1.95km.

Tijdens het warmlopen sleepte ik mezelf al voort over de Leenderweg, mijn benen leken wel van lood en erg veel verbetering kwam daar niet in tijdens de drie kwartier dat ik onderweg was. de versnellingen gingen redelijk, maar de laatste twee herhalingen werd ik er behoorlijk moe van bij een hartslag die een aantal keren, de laatste 5 herhalingen maar liefst, boven de anaerobe drempel uitkwam. Dat gebeurt normaal zelden of nooit tijdens dit soort trainingen.

Woensdag op de sintelbaan! Nog even nadenken over wat ik dan ga doen..

ciao

PS: in het plaatje een fragment van de grafiek “kilometers per week”, de hoogste pieken liggen bij 60km, afgelopen twee weken een schamele 8.44km

Beetje moeizaam

Door het schuiven van een dagje bobbejaanland worden de trainingen wat vreemd over de week verdeeld. Na de redelijk zware training van vorige week zondag, vervolgens nog eens drie dagen achter elkaar trainen en een dagje stilstaan en schuifelen in lange wachtrijen wat meestal geen beste invloed heeft op mijn benen en zeker niet op m’n rug.

Het was vrijdag te merken tijdens een training met lange intervallen, meer dan 3x2km zat er niet in. Ik liep rondjes Genneperweg-A.Coolenlaan-Bayeuxlaan (2050m), onderbroken door lange pauzes, het tongelreeppad op en neer (1200m)

Er zat nog weinig regelmaat in, maar ik wist wel de juiste snelheid “te vinden”. Ik wil deze lange intervallen eigenlijk lopen met de beoogde marathonsnelheid (13km/h) en ik was maar een beetje te snel, het varieerde van 13.1 tot 13.5km/h.

Woensdag bleek dat ik mijn vaste duurlooproute in de Genneperparken een beetje moet aanpassen, een gedeelte van het pad van de Genneperweg naar de A.Coolenlaan staat onder water. Ik heb wat “alternatieve rondjes” gelopen en kwam tot bijna 12km. Tempo heel rustig, 11km/h met korte versnellingen elke 5 minuten a 13.5km/h

Er zijn twee dingen die me wat zorgen opleveren: Ik heb al een tijdje last van m’n rug (lage rug) en af en toe een doffe wat zeurderige pijn op de wreef van de linkervoet.

ciao

EÊn boom te ver, Jones bijna vertrapt

Ik ben wat aan het knutselen de laatste dagen aan deze nieuwe lokatie om te bloggen, dus ik loop wat achter met trainingsverslagen!

Het was vandaag welgeteld de tweede dag van mijn vakantie met een aangename zomertemperatuur maar aangezien we morgen naar Bobbejaanland gaan stond er wel een training op de planning. Dan maar wat schaduw opzoeken en die werd gevonden in het schuttersbos op het paadje waar ik onlangs voor het eerst 400m intervallen heb gedaan.

Jammer genoeg is het ook een populair pad om honden uit te laten, maar dat is een kwestie van goed opletten 😉 tijdens de eerste 400m zag ik een jongedame met een heel klein hondje mij tegenmoet komen. zij zag mij ook en ging voor haar helemaal rechts op het pad lopen zodat ik er makkelijk langs kon, aan “mijn rechterkant”. toen we bijna op gelijke hoogte waren besloot het hondje ineens het pad over te steken waardoor ik een uitwijkmanouvre moest maken en bijna tot stilstand kwam. Het ging maar net goed, want hoewel ik opzij sprong voelde ik de vacht van de hond langs mijn onderbeen strijken. “Heeeh Jones!” riep de dame verschrikt, maar ik dacht don’t worry, hij leeft nog 😉

Ik klokte 1.40 en dat verbaasde me wel, zoveel tijd had het oponthoud met Jones nu ook weer niet gekost en voor mijn gevoel liep ik harder dan 15km/h, ofwel ,1.36. In de tweede herhaling liep ik 1.39 en begon ik ernstig aan mezelf te twijfelen. Het was weliswaar de eerste intervaltraining sinds dik drie weken, maar zover zit ik er normaalgesproken niet naast met mijn tempogevoel 😉

Ik heb pas twee keer eerder op dit pad 400tjes gedaan en volgens google earth is het 405 meter maar in de derde herhaling begon er pas te dagen waarom de tijden zo langzaam waren, ik stopte bij de verkeerde boom, ik liep ongeveer 415m i.p.v.405m. De routine is er op dit pad nog niet voldoende ingeslopen dat ik zonder na te denken precies op het juiste punt stop.

Uiteindelijk 6×415 gedaan, waarvan de laatste 4 tegen de 16km/h, vervolgens nog 6x plm. 100m a 17-18km/h. Met in en uitlopen totaal 9.4km.

Het was de derde training op rij, gisteren een rustig wisselduurloopje van 8.4km met korte versnellingen elke 5 minuten (8x30s a 13.5km/h) waarover verder niet veel te melden is en zondag een fartlektraining van 17km.

Tijdens de zondagtraining was ik vooral moe, het ging niet echt van een leien dakje. Acht keer tegen de fietsbrug omhoog, met rustig omlaag dribbelen, ging nog best makkelijk maar daarna besloot ik bij wijze van experiment geen rustmoment in te lassen en gelijk door te trekken voor een vrij lang stuk in stevig duurlooptempo.

Dat viel behoorlijk tegen, ik liep wel, bleek achteraf, precies in het beoogde tempo. 5.1km met 13km/h. Na een rustige kilometer nog 2x800m en drie korte stevige versnellingen op de Heezerweg. Het was duidelijk te merken dat ik drie weken niets anders gedaan had dan rustige duurloopjes 😉

Morgen hoop ik dat mijn rug het houdt, er zijn veel meer achtbanen dan toen ik voor het eerst (en laatst) in Bobbejaanland was, 1984
ciao