Duurloop ZPP

Het ging vandaag niet bepaald van een leien dakje, de hartslag ging de eerste 5 minuten als een dolle op en neer (maar dat was een storing van de HSM) en de benen waren erg zwaar. Ik besloot om zonder plan te vertrekken, geen ingewikkelde opdrachten onderweg, geen versnellingen, gewoon lopen. Hetgeen ik gisteren over duurlopen schreef, alles met 12-13km/h, moest ik dus vandaag gelijk ontkrachten, ik had er gewoonweg de energie niet voor. Het enige dat ik zeker wist was dat ik snel zou eindigen, vanaf het floraplein de laatste 900m met versnellingen.

Na 1km werd ik op de Roostenlaan al ingehaald door een loper, iets wat me zelden gebeurd, en ik heb ‘m vervolgens nog heel lang voor me uit zien lopen. Ik hield me in en bleef heel rustig lopen tot aan het viaduct over de A2, daarna versnelde ik een klein beetje.. Het was lekker rustig in het bos, een mooi moment om de gedachten even de vrije loop te laten. Uiteindelijk benaderde ik de 12km/h en in het laatste deel van de training liep ik ook regelmatig harder. Toen ik richting Gijzenrooi kwam heb ik nog eens licht versneldĀ  en uiteindelijk had ik nog best een mooie eindtijd voor een duurloop van 12,2km (1.01.53). Het was eigenlijk een duurloop die heel licht progressief verliep

de statistieken op internet:

De titel van dit bericht grijpt terug op een uitspraak van Ad, die op zijn beurt weer verwijst naar Bram Wassenaar: Duurloop zonder poespas šŸ˜‰

ciao

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *