Twijfel

Voor het eerst loopt een al jaren bekend proces niet zoals ik gewend ben en dat stemt tot nadenken en analyseren. Doe ik iets verkeerd, moet ik mijn trainingen drastisch aanpassen en wordt ik gewoon een oude gemankeerde loper die alleen nog kan dribbelen over zachte ondergrond? Al vele jaren was het gebruikelijk dat ik op zeker moment pijn in mijn teengewricht kreeg, daar iets te lang mee doorliep maar vervolgens bij de podoloog nieuwe zooltjes scoorde en dan was het probleem vrij snel opgelost en kon ik er weer 1-2 jaar tegen. Deze keer was ik er heel snel bij, ik heb slechts één week lichte irritatie gevoeld en toen had ik al nieuwe zooltjes. Tot nu toe gaat het hardlopen nog redelijk met die zooltjes, maar daarbuiten krijg ik steeds meer last van het teengewricht, de dagelijkse lunchwandeling is niet geheel pijnvrij. Eigenlijk moet ik irritatievrij zeggen want pijn is nog iets te sterk uitgedrukt, ik kan me een 7 heuvelenloop herinneren met een volledige dagdosis paracetamol achter de kiezen, toen had ik pas echt pijn 😉 Lopen met pijnstillers heb ik daarna overigens nooit meer gedaan en ik denk/hoop dat ook in de toekomst nooit meer te doen.

Maar goed, wat moet ik hiermee? Een paar weken langzame duurloopjes op gras en in het bos? Ik weet het niet, maar om mijn linkervoet te sparen is het misschien verstandig wat minder intervallen te doen, met passen van anderhalve meter en een frequentie van 180-190/minuut is de impact natuurlijk veel forser dan bij een rustig schuifelduurloopje. Minder trainen kan natuurlijk ook en dat gaat sowieso volgende week al gebeuren, wellicht zelfs maar twee trainingen, en de week erna ga ik ook niet intervallen op de Campus, het fitnesscenter is dan dicht trouwens. Ik kijk het maar even aan en na zondag dus twee relatieve rustweken

ciao

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *