Eerste blessurejaar in 39 jaar sporten

Hoewel ik er erg weinig zin in had, heb ik mezelf er toe aangezet om in deze vrije dagen mijn hardloopadministratie bij te werken.  Dit is het eerste jaar dat grotendeels verknald werd door “echte hardloopblessures”, eerst een stressfractuur in de linkervoet, vervolgens hielspoor in de linkervoet en dan is er nog een dingetje wat al lang speelt en nog niet opgelost is: een bacteriele infectie in de linkervoet. Op de vraag: “welk lichaamsdeel mag geamputeerd worden” kent de aandachtige lezer het antwoord al 😉 Maarja, een hardloper zonder voet is ook maar een sukkelaar, dus de hoop is nog steeds aanwezig dat het pootje spoedig herstelt, het heeft nu wel lang genoeg geduurd. Maar zoals ik al zei, dit is pas het eerste jaar met serieuze blessures waardoor ik echt niet kan lopen, afgezet tegen 39 jaar sporten valt dat wel mee 😉

Gaandeweg met het invullen van mijn standaard excelsheet zag ik het aantal kilometers toenemen en uiteindelijk viel het me nog reuze mee wat ik dit jaar gelopen heb, ik had veel minder verwacht. Ik heb alles slechts minimaal ingevuld: afstanden, type training en schoenen, verdere analyse was niet nodig van dit verloren jaar 😉 Toen ik toch eenmaal bezig was heb ik de algehele statistieken sheet ook maar even bijgewerkt. In het plaatje rechts alleen de jaren die ik beschouw als mijn tweede loopleven, in 2004 ben ik begonnen met souplesse-intervallen. In 2002 en 2003 had ik samen maar net iets meer kilometers dan in 2014, dat waren jaren dat ik vooral met fitness en zwemmen bezig was. De eerste helft van 2013 was ook niet veel soeps maar voor een groot gedeelte had dat te maken de luchtwegen, niet zozeer met benen of voeten.

Nog twee plaatjes met statistieken, waaruit blijkt dat ik dit jaar vaker mijn fitnessoefeningen heb gedaan dan looptrainingen, allemaal leuk en aardig dat fitnessen, maar behalve contributie gaan er nu ook kosten zitten in nieuwe overhemden, de mouwen zijn zeker 15cm te kort ineens ;-). In het kilometeroverzicht per week zie ik nu ook waar het wat rustiger (minder) had gemoeten, maar achteraf is het altijd makkelijk praten natuurlijk.

In het schoenenoverzicht is mooi te zien hoe ik afwissel tussen verschillende paren, waardoor  ze m.i. ook veel langer mee kunnen. Heel typisch is de periode dat ik vrijwel altijd op de sintelbaan trainde, elk paar schoenen haalde toen de 2000km

ciao

One thought on “Eerste blessurejaar in 39 jaar sporten”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *