Snelheidsambitie weggeblazen op viaduct ;-)

Het eerste loopblokje van de werkweek zit er weer op en morgen volgt een relatieve rustdag met alleen woonwerk-verkeer (‘n uur fietsen) en een bezoek aan het fitnesscenter van ‘n uur. Gisteren een rustig duurloopje van 8.4km met korte versnellingen bij 5-10-15-etc minuten en vandaag een progressieve duurloop van bijna 10.5km die wat minder progressief eindigde dan ik vooraf hoopte.

Vanwege vergaderingen waren de vooruitzichten gisteren dat we laat zouden trainen, in het slechtste geval pas na 15u, maar gelukkig was mijn vergadering in recordtijd afgelopen en konden we net na twee uur al op pad. Het was heerlijk loopweer en ik had geen zin om te haasten, ik merk overigens dat de snelheid die ikzelf ervaar als hele rustige duurloop iets toe begint te nemen; ‘n Aantal maanden terug was dat nog <11km/h. Bij deze training lag de snelheid op 11.4km/h in de langzame gedeeltes, maar ook vandaag in het eerste langzame stuk van de progressieve duurloop was dat het geval. De versnellingen gingen redelijk vlot en kostten weinig moeite. 

We doen bij deze training meestal een grote en een kleine ronde en Theo kwam op het idee om het meest zuidelijke stuk langs het kanaal weer eens te verkennen. We zijn daar al maanden niet geweest omdat het al die tijd afgesloten is geweest met hekken, maar waar een hek is, is ook een omweg, die meestal maar een paar meters extra kost 😉 Bovendien is het een prettig stuk om te lopen, ruim 700 meter, tussen de eerste twee bruggen over het Beatrixkanaal. Het pad bleek er, afgezien van wat modder, weer uitstekend bij te liggen dus daar zullen we de komende tijd weer regelmatig lopen

Buienradar en weeronline gaven vanochtend beiden aan dat het vroeg in de middag zou gaan regenen, dus ik had al op tijd via Lync richting Theo gemeld dat we beter op tijd konden vertrekken en gelukkig kwam dat met zijn vergaderingen ook goed uit. We doen de progressieve duurloop al een tijdje op het “rondje Oirschotsedijk” en bij harde (ZW)wind hebben we al eens de looprichting omgedraaid, maar daar zag ik nu geen aanleiding toe. ik dacht dat het wel mee zou vallen 😉

Zoals ik al schreef begon deze loop ook met 11.4km/h en Theo die ‘s ochtend nog had aangekondigd het rustig aan te doen want niet 100% fit (Ik geloof dat nooit en krijg altijd gelijk) toonde geen spoor van vermoeidheid en had de hele training meer haast dan ik, ofwel hij liep steeds wat meters vooruit.

In de tweede etappe, van de welschapsedijk langs het Philips-van Lenneppark richting Oirschotsedijk waren we nog bijna getuige van een fietsongeluk. Een puber die alleen oog had voor zijn mobieltje zwabberde ons, hangend over zijn stuur,  tegenmoet midden op de weg en werd bijna aangereden door een fietsforens die met 25- 30km/h van de andere kant kwam. Ik kan me goed voorstellen dat het cijfer van 30% meer ongelukken door mobieltjes op de fiets klopt! Even later draaiden we de Oirschotsedijk op en er volgde weer een lichte versnelling. Ik liep voor het eerst sinds tijden weer eens met de borstband van de polar en ik had besloten om de hartslag sturend te laten zijn voor de snelheid.

We liepen eerst een stukje langs het Philips de Jongpark dat flink uitgedund wordt, vooral de hoek bij de Herdgang zag er kaal uit. Mij viel bij de Herdgang niets op want ik was in gedachten verzonken maar Theo had PSV zien trainen, iets wat niet vaak voorkomt als wij daar lopen, het Hidding-effect? We passeerden de internationale school, de enige school in Ehv met een atletiekbaan en de Anthony Fokkerweg naderde, de laatste versnelling,  maar langste etappe en bovendien een viaduct van 450m lang.

We hadden windkracht 6 schuin tegen toen we het viaduct opliepen en ik besloot niets te forceren en indien mogelijk de HF onder de 170 te houden. In de laatste 50 meter zag ik ‘m stijgen naar 170 en 171 en toen stond gelukkig het stoplicht op rood, even uithijgen! De fut was er een beetje uit ondanks dat we het zware gedeelte achter de rug hadden en even later op de Welschapsedijk constateerde ik dat we 13.7km/h liepen (9 1/2 boom in 30 seconden) en versnellen zat er niet meer in. Theo liep wat meters bij me weg, maar daar was het beste ook vanaf want in de laatste 500meter bleef die achterstand stabiel. 

Achteraf bij het analyseren van de gegevens bleek dat elke etappe net ietsje sneller was dan vorige week, zelfs de laatste, alleen met het uitlopen was ik nu beduidend langzamer.

Op onderstaand plaatje de route van maandag behalve het stuk van en naar kantoor

ciao

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *