testloop

Zoals gisteren al gemeld wilde ik vandaag een intensieve training doen. Aangezien ik veel minder wedstrijden loop dan eigenlijk nodig is bij mijn trainingsmethodiek doe ik af en toe een testloop. Zodoende boots ik de wedstrijdprikkel een beetje na, maar dit vind ik mentaal zwaarder dan een echte wedstrijd, het is veel moeilijker om in je eentje een hoog tempo te lopen en ook vol te houden.

Ik heb een mooi parcours voor testloopjes, een fietspad van 4km met lange rechte stukken, 2 haakse bochten en voor de rest flauwe bochten waar je niet hoeft af te remmen. Wat bij langere afstanden wel een nadeel is: ik moet een of twee keer een 180 graden bocht nemen, ofwel omkeren, dat kost een paar seconden.

Tijdens het warmlopen (3.1km) besloot ik om 10km te doen, de optie om eerder te stoppen liet ik nog even open, dat liet ik afhangen van hoe het ging. Ik heb de lat gelijk maar hoog gelegd, m’n beste 10km van dit jaar is 41’03”. Ik vertrok met een snelheid van ongeveer 15km/h (3’53” eerste km), maar de tweede km ging al in 4’10, even schrikken maar daarna ging het weer beter met 4’06” en 4’07” Het gedeelte tussen 4 en 6km ging niet best, ik kwam ook geen enkele loper of fietser tegen om me een beetje aan op te trekken. Bij ongeveer 5km (dat punt weet ik niet meer precies, nieuwe markering aanbrengen binnenkort) zag ik 100 meter voor me iemand lopen. Ik naderde langzaam, maar ineens was hij verdwenen, rechtsaf een bospaadje in. Op dat punt voelde ik voor het eerst m’n bovenbenen protesteren en m’n maag voelde ook niet lekker. Aangekomen bij 6km in 24’40” begon ik het somber in te zien (2km in 8’23”). Ik mocht nog maar 20 seconden verspillen op de laatste 4km en besloot dat als de volgende 2km nog langzamer zou zijn ik zou stoppen bij 8km. Bij 6km ben ik omgekeerd en de terugweg is wat makkelijker. Er is op die route heel licht vals plat op enkele stukken en die werkten nu in m’n voordeel op weg naar 8km, de 2km ging in 8’13”. Ik ging dus verder…
Precies bij 8km begon het harder te waaien, daar had ik nog ongeveer 200 meter last van, dan rechtsaf onder het viaduct door en weer rechtsaf het fietspad weer de andere kant op. Wind mee, maar wel vals plat. Ik had nog een marge van zo’n 6 seconden en die verspeelde ik door de 9e km in 4.07 te lopen, maar ik vertrouw in zo’n geval altijd op de laatste km
Het vertrouwen werd niet beschaamd, want die ging in 3.49 wat resulteerde in een eindtijd van 40’51”.

het is zowaar mijn snelste 10km sinds maart 1997 ( edit: correctie feb98 ) en op de ranglijst aller tijden de 19e plek. Dit is natuurlijk geen exact gemeten parcours, maar bij alle trimloopjes en wedstrijden die ik in het verleden heb gedaan is de twijfel over de afstand er net zo goed, geen enkele was volgens mij officieel gecertificeerd door de KNAU. Ik ben wel blij met dit resultaat en ook dat ik heb doorgezet. De moed zonk namelijk bij 8km een beetje in m’n schoenen toen ik nog 2 km verder moest en nog maar zo weinig speling had

Dit is het viaduct, de bochten kun je ruim nemen, maar dat kost enkele meters

na het viaduct weer lang en recht

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *