Categories

Archives

Souplessemethode

Ik ben ooit (1988) begonnen met trainen volgens de methode "korte duurloopjes allemaal zo hard mogelijk". In 1993 gestart met serieuze trainingsschema's van Pieter Key (PK hardloopbegeleiding). dat bestond voor 50% uit duurlopen en 50% uit extensieve intervallen, af en toe wat intensief werk. In 1998 gestopt met structureel trainen en op eigen houtje wat verder aangemodderd zonder enig doel Sinds 2004 weer 4x in de week lopen en in mei dat jaar de souplessemethode "ondekt". Extensieve intervallen met lange pauzes, af en toe een wisselduurloopje en 1x in de week een intensieve prikkel. Liefst in de vorm van een wedstrijd, maar daar heb ik lang niet altijd tijd voor, dus vaak is het gewoon een zware training in het weekend En het werkt, voor mij althans ;-). Sinds ik via deze methodiek train voor het eerst halve marathons met "negative splits" gelopen en zelden of nooit meer spierpijn de dag(en) na een wedstrijd. Tijdens de extensieve intervallen mag ik 14-18km/h lopen en dat vind ik veel leuker dan lange tijd in monotoon duurlooptempo voortsjokken

Count per Day

  • 10Reads today:
  • 10Visitors today:
  • 28Visitors yesterday:
  • 613Visitors per month:
  • 27Visitors per day:

Duurloop ZPP

Het ging vandaag niet bepaald van een leien dakje, de hartslag ging de eerste 5 minuten als een dolle op en neer (maar dat was een storing van de HSM) en de benen waren erg zwaar. Ik besloot om zonder plan te vertrekken, geen ingewikkelde opdrachten onderweg, geen versnellingen, gewoon lopen. Hetgeen ik gisteren over duurlopen schreef, alles met 12-13km/h, moest ik dus vandaag gelijk ontkrachten, ik had er gewoonweg de energie niet voor. Het enige dat ik zeker wist was dat ik snel zou eindigen, vanaf het floraplein de laatste 900m met versnellingen.

Na 1km werd ik op de Roostenlaan al ingehaald door een loper, iets wat me zelden gebeurd, en ik heb ‘m vervolgens nog heel lang voor me uit zien lopen. Ik hield me in en bleef heel rustig lopen tot aan het viaduct over de A2, daarna versnelde ik een klein beetje.. Het was lekker rustig in het bos, een mooi moment om de gedachten even de vrije loop te laten. Uiteindelijk benaderde ik de 12km/h en in het laatste deel van de training liep ik ook regelmatig harder. Toen ik richting Gijzenrooi kwam heb ik nog eens licht versneld  en uiteindelijk had ik nog best een mooie eindtijd voor een duurloop van 12,2km (1.01.53). Het was eigenlijk een duurloop die heel licht progressief verliep

de statistieken op internet:

De titel van dit bericht grijpt terug op een uitspraak van Ad, die op zijn beurt weer verwijst naar Bram Wassenaar: Duurloop zonder poespas ;-)

ciao

 

Mislukt experiment, wel goed getraind

Afgelopen week kwam ik in het het fitnesscenter Ironman Harm tegen, die ik ‘s ochtends al via facebook gefeliciteerd had maar nu in levende lijve een hand kon geven. We praten regelmatig over training en hij stelde mij een interessante vraag, eentje waarbij ik zelf nog niet had stil gestaan. Vorige week zondag deed ik een wisselduurloop van 12km in ‘n uur en wat seconden, maar met een gemiddelde hartslag van 161, erg hoog bij die snelheid… Ik moest er even over nadenken, maar mijn verklaring  was dat ik elke 5 minuten 30 seconden behoorlijk versnel en dat dat de HF dan in de herstelperiode ook nog redelijk hoog is, waardoor het gemiddelde hoog is.

Vanmiddag besloot ik om uit te testen hoe de hartslag zich gedraagt bij een constante snelheid van 12km/h, ik had alleen voor de laatste kilometer wat versnellingen in gedachten. Ik heb even gewacht met trainen tot middelste zoon terug was van zijn training en die berichtte dat ze alleen over fietspaadjes gelopen hadden, de bospaadjes waren nog niet echt beloopbaar. Ik besloot om mijn vaste zondagroute te doen maar i.p.v. het pad van Ad gewoon het fietspad te nemen.  Na 500m zag ik hartslag 154 en snelheid 12,7km/h, dat was eigenlijk niet de bedoeling maar mijn benen hadden de regie overgenomen ;-) Even later 13,1km/h en ik liet het maar gebeuren, ik voelde me er prima bij. Langs de A2 heb ik wel voortdurend op asfalt gelopen, aan weerszijden van het fietspad lag nog teveel sneeuw/ijsprut, maar toen ik de A2 was overgestoken bleek het fietspad naar de hoogspanningsmasten nog niet echt schoon te zijn, maar wel genoeg dooi om stevig te kunnen doorlopen.

Op beide viaducten, A2 en A67, heb ik een korte pauze gehad om even de kuiten te rekken en de bril te poetsen, blijft lastig dat ding op mijn neus ;-) Tussen 4,5 en pakweg 7,5km heb ik door de natte prut gelopen, daarna was het schoon asfalt en hoewel ik niet voluit liep was dit toch een serieuze inspanning, ik had het bijna genoteerd als “testloop”, maar is de boeken ingegaan als duurloop.  Wat ik wilde aantonen, bij 12km/h hoort een lage hartslag, is dus niet gelukt, wat ik wel heb laten zien is dat bij een hartslag van 160+ een hogere snelheid hoort ;-) Maar de vorm is is nog niet wat het zou moeten zijn want bij een hartslag tegen de 170 moet ik 14km/h kunnen lopen i.p.v. 13km/h. Ik heb de duurloop ook heel precies op afstandmeten.nl nagemeten en daar heb ik eigenlijk meer vertrouwen in dan de GPS van Polar, 11.93km in 54.59 = 13,01km/h, en daar ben ik best blij mee ;-)

 

Rustig, maar niet langzaam, 2016 afgesloten

De laatste meters van 2016 gingen met 16-17km/h door ons straatje, als afsluiting van een korte, 7.9km, souplessetraining op het terrein van Eikenburg. Het was dezelfde training als maandag (10×200) maar het leek me verstandig om in deze week vooral qua omvang rustig aan te doen en geen lange zware intervallen. Afgelopen week heb ik al een paar keer met honden te maken gehad, vandaag leken het ganzen te worden. Ik was 200tjes aan het lopen toen ik ineens met luid kabaal de hele groep ganzen (plm 20-30stuks) uit de vijver naast het pad zag aankomen in mijn richting. Ik had hierbij een deja-vu gevoel, ik had dit eerder meegemaakt en inderdaad, een paar minuten later gebeurde wat ik verwachtte, er kwam een mevrouw aangewandeld met een grote zak brood en werd weer stil rondom de vijver.. Eerst even een jaaroverzichtje daarna kort over de afgelopen trainingen, voor het eerst sinds 2013 weer boven de 1000km in een jaar en dat had er ruim boven kunnen zijn als ik niet wat pech had gehad ;-)

Vrijdag 23-12 was de laatste werkdag voor de vakantie en halverwege de ochtend zag ik dat mijn noodzakelijke to-do lijstje rond het middaguur af zou zijn, een mooie gelegenheid om de middag vrij te nemen, te trainen bij daglicht en de vakantie een halve dag te verlengen.

Zodoende kon ik voor het eerst sinds tijden weer naar het bos in Waalre en die route had ik nog niet gemeten met mijn nieuwe horloge. Een route die ik op afstandmeten.nl minitieus heb gemeten en ik ben geneigd om de website hoger in te schatten dan welk GPS horloge ook, maar misschien wordt dat in de toekomst beter met nieuwe satellieten (Galileo). Op dit rondje dat ik met Theo vele malen gelopen heb, klok ik een paar vaste tussentijden en ik wilde eens kijken of mijn eigen metingen overeenkomen met de GPS. Op het eerste meetpunt na 3,60km klopte het exact, maar vervolgens in het bos was de GPS wat meters “kwijt”. In totaal gaf de GPS 100 meter minder aan dan mijn eigen meting van 8,35km, ik denk dat dat een normale foutmarge is. Het was die vrijdag tevens de laatste training in het fitnesscenter, dus na het lopen (43 minuten) volgde nog 20 minuten op de hometrainer, 30 minuten krachttraining en 20 minuten roeien

 

Zondag 25/12 was het 9 graden met harde wind net voor het middaguur toen ik op pad ging voor een wisselduurloop van 12km, elke 5 minuten een versnelling van 30 seconden. die versnellingen komen niet zo nauw natuurlijk, soms verschuift dat wel eens een half minuutje als ik niet oplet of toevallig op een paadje ben waar een versnelling “niet handig” is. Een negatieve ervaring met GPS was dat het na het snelwegviaduct heel lang duurde voordat er weer een GPS signaal was. wat verder opvalt is dat de actuele snelheid niet erg adequaat wordt weergegeven tijdens versnellingen. In het plaatje staat 11,6km maar ik noteer 12km ;-)

Maandag 26-12 heb ik zoals al vermeld dezelfde training als vandaag gedaan, geen ganzen die keer maar wel een hond die bijna voor mijn voeten sprong terwijl ik 16,5km/h liep. De plaatjes van beide trainingen zagen er redelijk identiek uit hoewel ik maandag een fractie harder liep. Let op de 6 kleine piekjes op het eind van de grafiek, op weg naar huis nog 6×20″p40″ en dat gaat harder dan de 200tjes, vooral lettend op techniek zo’n 17-18km/h.

Tot slot nog de training van woensdag die eigenlijk een beetje in het water viel, niet uit de verf kwam, etcera. Ik liep het bos in bij het Floraplein met het idee om 400tjes te gaan doen, ik heb daar een mooi bospaadje voor. Toen ik daar aankwam bleek het vergeven te zijn van wandelaars en loslopende honden, helaas! Ik ben niet bang voor honden, maar heb wel wat ervaringen opgedaan de afgelopen 28 jaar, ik doe geen intervallen al slalommende tussen de honden door ;-) Dus maar in duurlooptempo verder gegaan en besloten om via een fantasieroute naar het viaduct over de A67 te lopen, 175m heuvelop en dat een keer of 8. Op zich ging het redelijk heuvel op, hoewel de tijden nog erg langzaam waren, tussen de 15 en 16km/h. Maar helaas, na 4 herhalingen was het zo druk op het viaduct met wandelaars en honden dat ik besloot om naar huis te gaan, met natuurlijk nog wel wat korte versnellingen vanaf het Floraplein naar huis ;-)

ciao

 

Rustig afbouwen richting 2017

Na de korte intervalletjes van vrijdag en de wisselduurloop van zondag, toen ik na het uittrekken van de schoenen behoorlijk pijn in de linker groteteen had, heb ik besloten om in ieder geval deze week tot een soort van rustweek te bestempelen. Morgen geef ik met grote tegenzin de voorkeur aan een kerstborrel boven een kleine 2 uur mezelf afbeulen ;-) Even serieus, als ik geheel pijnvrij had kunnen trainen had dat toch echt mijn voorkeur gehad, van mijn directe collega’s komt er waarschijnlijk maar één naar de borrel. Gelukkig is mijn netwerk heel groot, dus ik zal toch genoeg bekenden tegenkomen.

Zondag was het geweldig loopweer en het was de eerste keer dat ik een van mijn vaste duurlooproutes met GPS liep, mooi om eens uit te testen of dat overeenkomt met de metingen op afstandmeten.nl. Het bleek vrij aardig te kloppen, hoewel het Pad van Ad langer was dan ik dacht, plm. 50m. Als ik een versnelling deed had de GPS steeds even moeite om het accuraat weer te geven op de display, achteraf na synchroniseren op de website bleek het toch wel ongeveer te kloppen. Ik heb 11×30 seconden versneld (13,5-14,5km/h) en even later kwam ik aan op het floraplein voor de laatste 900m en vanaf daar heb ik nog 5 korte versnellingen gedaan a 15-16km/h. Ik eindig altijd snel, dat is er de laatste jaren een beetje ingeslopen

Ik heb getwijfeld of ik maandag weer zou lopen, maar toen ik eenmaal besloten had om daarna tot vrijdag rust te pakken, ben ik na het werk gewoon naar HTC vertrokken voor een volledig programma inclusief lopen. Ik heb geen echte tempo’s gedaan maar het ging wel steeds sneller, het eerste rondje sintelbaan (682m) ging met 11,2km/h, het achtste en laatste rondje met 14,5km/h. Om even bij te komen heb ik een stukje gewandeld en daarna over de strip weer terug naar het fitnesscenter met 5 korte versnellingen. De laatste paar minuten liet de GPS het weer afweten.

Op de fiets direct na het lopen kon ik mezelf weer niet zo goed in toom houden, na een langzame start probeerde ik om het gemiddelde wat omhoog te krikken, na 4.95km in de eerste 10 minuten, kwam er in de tweede 10 minuten nog 6,2km bij

Na 30 minuten krachttraining heb ik het roeien eindelijk eens opgevat als echte coolingdown, gewoon heel rustig met 2.30 per 500 meter. Morgen dus borrelen i.p.v. trainen en vrijdag even kijken hoe het met de linkervoet gaat, maar in principe gewoon trainen,

ciao

Foute broek?

Al enkele dagen stil hier op dit blog, dat is meestal geen goed nieuws, ik heb week 49 afgesloten met een langzame duurloop en week 50 vanmiddag afgetrapt met weer een rustige duurloop. Ergo, er ging iets fout afgelopen vrijdag ;-) Het teveel aan enthousiastme werd tijdens de vrijdagtraining afgestraft met een lichte spierbeschadiging, tegen een stevige kuitkramp aan, maar net op tijd de snelheid getemperd denk ik. We deden een pyramide training, de 100 en 200 nog relatief rustig maar vanaf 300 (67s) en 400 (92s) begon het vlotter te gaan, maar met 1.54 op de 500 liep ik een tijd die ik nog niet eerder bij deze training gelopen heb. Helaas, bij de daaropvolgende 400m (89s), voelde ik op het einde iets in mijn kuit schieten en ik wist meteen hoe laat het was. Ik besloot de training af te maken maar op 2/3 van de 300m liet ik Theo lopen want ik voelde de kramp opkomen, desondanks 65 sec. De laatste twee tempootjes gingen met de handrem erop, 46 en 23 seconden. Ik liep in korte broek, misschien is kou op de spieren een oorzaak voor deze krampaanval? Het zou goed kunnen, maar ik vond het persoonlijk niet echt koud, keuze voor korte tight kwam door het feit dat het 11 graden was ;-) Op het plaatje is te zien dat ik op de strip geen goeie GPS ontvangst heb, ik heb dat vandaag nog even specifiek uitgetest

Zondag besloot ik tot een kort rondje in het schuttersbos, de rechterkuit was nog vrij hard en stijf, dus schuifelen met kleine pasjes. Dat valt dan vies tegen als je twee dagen eerder nog echt hard hebt gelopen, en een duurloop met versnellingen behoorde niet tot de opties. Even aanzetten zou direct voor kramp in de kuit zorgen, dus ik heb me 8km lang ingehouden, ongeveer 10km/h. Ook vandaag ben ik verstandig geweest en heb 7km op de sintelbaan rondjes gelopen in het donker, bij dit tempo, meestal 11km/h, heb ik geen licht nodig. Ik heb als test over de strip heen en terug exact op dezelfde lijn gelopen, kaarsrecht, en weer geeft de GPS een dronken zwabberkoers weer ;-) Het lijkt er op dat de relatief hoge bebouwing op de Campus de GPS wat stoort

ciao

Week 48: geeindigd met onverwachte wending en een goeie wisselduurloop

Het is goed dat er dankzij pakjesavond (niet getraind gisteren) een wat rustiger weekje aankwam want langzaam beginnen de kilometers toch richting de 40 te kruipen, en misschien laat ik in week 51 nog wel een training schieten ten faveure van een kerstborrel, hoewel daar vooral management komt, nog even over nadenken ;-). Ook met roeien was het een tamelijk fanatiek weekje, maar fietsen doe ik tegenwoordig alleen nog als warming-up of cooling-down: Hard rondtrappen met een licht verzet, bijna 20km in drie sessies.

Vrijdagmiddag trainde ik samen met Theo op de sintelbaan en al in de aanloop naar de baan toe liep ik zeer moeizaam en ook mijn loopmaat klaagde wat, het ging allemaal niet soepel met de oude mannen, samen inmiddels ruim boven de 100. Ik had twee opties in gedachten: 400tjes net als de voorgaande twee weken, of een pyramidetraining (100-200-300-400-500-400-300-200-100) en terwijl we op de baan nog een rondje warmliepen en tevergeefs onze stijve spieren wat trachtten te rekken en strekken, overlegden we kort over de trainingskeuze, het werd de pyramide.

De kern van de training begon moeizaam, 100m in 21, 100 dribbelen, 200m in 46 met 200 dribbelen, daarna leek er iets te veranderen, hoewel het nog steeds niet soepel ging. De 300m in 1’10″en de 400m in 1’32, qua tijden leek dat alweer ergens op maar pas echt “los” was ik bij de 500m, ik dreigde zelfs Theo op achterstand te lopen en dat is bij korte intervallen nog nooit gebeurd. Ik doe deze training pas sinds dit voorjaar maar er is al een soort traditie ontstaan, namelijk dat de “terugweg” (400-300 etc) sneller gaat dan de heenweg en aangezien Theo nu ook echt lekker begon te lopen ging het relatief hard. Lang geleden dat ik een 400tje in 1’28” liep en ook de 300-200-100 gingen rap, en zodoende kwam er totaal onverwacht een snel einde aan deze training. Na bijna 1.5km uitlopen heb ik nog 20 minuten op de hometrainer de benen losgetrapt. Na een relatief lichte krachttraining nog 20 minuten redelijk doorgeroeid, hetgeen ik deze week drie keer gedaan heb, er is niet gelummeld op de roeimachine ;-). In het plaatje alle soortgelijke pyramide trainingen in 2016, ik heb deze trainingsvorm nog niet zo vaak gedaan, maar vind het eigenlijk wel leuker dan 400tjes.

 

Zondag besloot ik om een andere route te volgen dan de voorgaande weken, ik wilde zo min mogelijk asfalt en in het schuttersbos kan ik dat tot een minimum beperken. Twee keer 900m naar en van het floraplein en twee stukjes Heezerweg bij het woonwagenkamp, in totaal nog geen 2km asfalt op een route van 12.9km. De reden voor deze keuze is dat ik mijn voeten wil sparen want ondanks dat ik er erg vroeg bij was om nieuwe zooltjes te laten maken, ik had pas 1 week wat irritatie, heb ik toch nog wat last van mijn grote teen. Het werd een wisselduurloop met elke 5 minuten een lichte versnelling, meestal tussen 14 en 15km/h, die in het algemeen licht progressief werd gelopen. Halverwege klokte ik 35’12”, de tweede helft ging in 33’09”. De laatste versnelling van 30 seconden vond nog plaats in het bos, maar vanaf het floraplein heb ik nog 5 korte versnellingen gedaan (20 sec, dribbel 40 sec) en die gingen wat harder, 16-17km/h. In het schuttersbos heb ik onderstaand rondje van bijna 4.5km twee keer gelopen, de aanloop er naar toe is 1.95km

Binnenkort weet ik via mijn nieuwe sinterklaas speeltje of al die aannames die ik onderweg doe wel echt kloppen: versnelling van 14, 15, 16, 17km/h etcetera ;-) Ik heb sinds gisteren een Polar M400 en heb er vandaag alleen mee gewandeld, morgen 1000tjes

ciao

Week 47: 3x souplesse en een wisselduurloop met moeizame start

Ik heb deze week vrijwel hetzelfde schema gedraaid als vorige week maar het ging op verschillende vlakken een stuk beter, met name de intervaltrainingen. In het overzichtsplaatje van links naar rechts de volgende kolommen: weeknummer, loopkilometers, roeikilometers en fietskilometers (hometrainer). Het lopen wil ik zoals ik vorige week al schreef de komende tijd beperken tot ongeveer 36km/week, roeien doe ik 3×20 minuten en fietsen zoals het uitkomt. Het doordeweekse schema blijft gehandhaafd, want duurlopen in het Waalrese bos zien zowel Theo als ik niet zitten in het donker, en als het op de baan te donker wordt is er altijd nog de mogelijkheid om de lichtmasten te ontsteken. Bovendien leidde dit schema in de afgelopen 12 jaar regelmatig tot zeer tevreden stellende wedstrijden, de truc is dan wel om in de weekends de juiste dingen te doen zoals fartleks, harde testlopen/wedstrijden of specifieke lange intervallen voor de halve marathon.

 

Vanochtend, nog net (11.53u), vertrok ik voor de reguliere zondag duurloop, die ik af en toe wat andere accenten probeer mee te geven. Vorige week was het gewoon een slome langzame duurloop, maar vandaag heb ik redelijk doorgelopen en elke 5 minuten licht versneld gedurende 30 seconden. Uiteindelijk liep ik best een mooie tijd maar daar zag het in de eerste 10 minuten niet naar uit, ik had zware benen en was ook een beetje misselijk, ik had nog niet echt goed gegeten. Pas na ‘n kwartier begon het een beetje te draaien en ging het ook iets sneller. Toen ik bij het Floraplein aankwam, met nog ruim 900m te gaan zag ik op de klok dat de tijd van twee weken geleden lastig zou worden. Ik was behoorlijk moe, maar kan dan toch nog een behoorlijk tempo lopen als ik mijn zinnen er op zet, ik kwam 11 seconden tekort ;-). De tussentijden die ik klok zijn op punten die herkenbaar zijn op digitale kaarten, ik loop met een goedkope polar die behalve tijd en hartslag niets kan, dus ik heb mijn parcoursen nagemeten op afstandmeten.nl ;-)

Vrijdag heb ik redelijk constante 400tjes gelopen, althans 4 van de 6 zaten binnen 0,3 seconde. Het ging vrij goed en ook best makkelijk, ik liep steeds 300m echt op souplesse en de laatste 100m een klein beetje aanzetten. Vorige week had ik er 5 gedaan, maar nu eentje extra, weet nog niet of ik die uitbreiding door ga zetten. Ik heb jarenlang een training van 6×400 + 10×100 gedaan en heb nooit de noodzaak gezien om het aantal 400tjes uit te breiden. De serie 100tjes was heel ontspannen, 4x op gras, 2x op sintels, leuk om te zien wat het in tijd scheelt. Ik had als warmingup 4km gefietst en 1km gelopen, als cooling down heb ik een soortgelijk stramien gevolgd: 1km lopen en 6km fietsen (fitnesscenter).

Tijdens de krachttraining (big3) heb ik voor een iets andere uitvoering van de deadlift gekozen waarbij ik in ieder geval mijn rug en schouders in de juiste positie kan houden. Daarnaast alle drie de oefeningen met een lager gewicht, net zoals de buik/rug apparaten die ik eerder deze week geskipt heb. Ik heb ze nu met laag gewicht en veel herhalingen gedaan om die spieren toch een beetje in beweging te houden, rust roest.. De traditionele afsluiting, 20 minuten roeien ging gepaard met een goed gesprek met iemand die naast mij roeide, en dat voor het laatst 4 maanden geleden deed, even bijkletsen zeg maar

ciao

 

 

week 46 moeizaam geeindigd ;-)

Het was niet veel vandaag, de benen waren erg zwaar en het tempo tijdens de wisselduurloop, althans de rustige stukjes,  kwam niet boven de 11km/h. Ik heb geloof ik wel 5 keer in 12km een pauze gehouden om wat rekoefeningen te doen, en dat is geen goed teken ;-) Ik liep richting de Aalsterhut, daarna de snelweg over en via Pad van Ad en de hoogspannningsmasten naar viaduct A67, vervolgens naar Gijzenrooi en Stratum , naar huis dus. Ik heb 12 x30 seconden redelijk vlot gelopen, 14+km/h, en in de laatste km nog 5x 15 seconden a 17km/h, dus ondanks het moeizame gesjok af en toe was er toch sprake van kwalitatieve kilometers. Vergeleken met vorige week (13-11) was het een totaal andere duurloop, grotendeels veel langzamer, maar wel met wat snelheidsaccenten!

 

De trainingsweek was verder prima, met lopen heb ik weer een stapje gemaakt, net als met roeien hoewel ik dat van veel minder belang vind. In de laatste kolom staat het fietsen en dat is puur een ondersteunende activiteit, meestal cooling down na het lopen, soms ook warming up. Het was een goeie week maar er is ook iets negatiefs te melden, pijn in de lage rug, ik kan er wel mee trainen, maar het is al geruime tijd irritant aanwezig. Het plan is om voorlopig 3 korte trainingen te doen op maandag woensdag en vrijdag en op zondag iets langer, de 36km van deze week, zie plaatje, moet voorlopig het maximum zijn. De vorm zoals ik die graag zou hebben is er nog nog niet , maar met de (trainings)regelmaat die er nu is zal dat niet lang meer duren, ik hoop tijdens de genneperparkenloop op oudjaarsdag mijn eerste poging te doen.

 

Omdat ik noodgedwongen lange tijd niets kon doen was mijn gewicht natuurlijk toegenomen, niet echt exponentieel zoals ik verwachtte, maar toch een paar kilo erbij.  De twee maanden inactiviteit zorgden voor 4-5 kilo extra, en ik ben nu bezig om het weer langzaam af te trainen.

De langjarige trend is te zien in onderstaand plaatje. Voor april 2011, toen ik stopte met roken, heb ik bijna 30 jaar 68 kilo gewogen, en toen hield ik die gegevens niet bij omdat er toch nooit variatie in zat

 

cia0

Week 45 afgerekend met verkoudheid

Vorige week zaterdag begon het met keelpijn, en helaas zette het enkele dagen stevig door met hoofdpijn, algehele malaise en veel niezen en hoesten. Ik heb alleen op maandag de trainingen geskipt, verder vind ik dat als er geen sprake is van koorts er altijd getraind kan worden, hooguit wat aanpassing aan de intensiteit. Zodoende is het weektotaal redelijk op peil gebleven, zeker wat betreft het roeien en fietsen, dankzij die nutteloze training op donderdag ;-) Hardlopen werkt beter dan neusspray en stomen, dat is al jaren mijn vaste overtuiging. Fietsen kan ook trouwens, eigenlijk elke duursport, mits in de buitenlucht beoefend, bevordert het herstel van een verkoudheid. Thuis op de bank (evt. onder een slaapzak) met een kopje thee en een beschuitje heb ik persoonlijk nooit gedaan, dus ik weet niet of dat effectief het herstel zou bevorderen.Voorlopig wil het het weektotaal houden zoals het nu is: 30-35km lopen, 1 uur roeien, en fietsen vind ik wat minder boeiend, dat kan over een paar weken ook 0km zijn ;-) Krachttraining blijft natuurlijk wel “in the picture”

Vanmiddag heb ik buienradar bestudeerd maar had geen zin om echt het einde van de regen af te wachten, dat werd te laat in de middag.Daarom ben ik vertrokken terwijl het nog wat miezerde, en bij een temperatuur van een paar graden boven nul is dat niet echt prettig, maar meestal begint de kou pas door te dringen na 50-60 minuten. Ik had een warm shirt aan en een Newline bodywarmer, dus dan kan ik wel tegen een stootje. Ik was nog niet lang onderweg toen ik een achtervolger bleek te hebben, en die ging erop en erover, dat maak ik niet vaak mee tijdens trainingen. 4km later had hij 100m voorsprong en gaf ik het op, geen energie meer aan verspillen. Stiekem had die andere loper er wel voor gezorgd dat ik, gezien mijn huidige vorm, best een strak duurlooptempo aanhield. Toen ik de stratumse heide verliet en de fietspaden richting Gijzenrooi op ging had ik weer een mooi richtpunt, een loper die ongeveer mijn tempo aanhield en waar ik heel langzaam naar toe kroop.Plotseling versnelde hij en was ik even overrompeld, maar dat bleek een tijdelijke opleving en even later haalde ik hem in. Richting heezerweg en floralaan kreeg ik in de gaten dat er nog besst een snelle tijd in zat, maar ik was moe, ik besloot te wachten tot het floraplein met versnellen. In het tabelletje de cijfers van deze duurloop, er zat nog wat in het vat ;-)

ciao

Twee witte tenen en een hoop snot

Koud, nat, moe, hoofdpijn, verkouden, restantje keelpijn: Ik besloot af te zien van een training op de high tech campus, geen zin om daar in de regen heen te fietsen, geen zin in roeien en krachttraining. In een stukje hardlopen daarentegen had ik wel zin ondanks de fysieke ongemakjes, maar dat kan ik ook vanuit mijn voordeur doen, dat hoeft niet persé in de omgeving van de campus of op de sintelbaan. Het tijdstip maakte niet zoveel uit, want de regen zou nog vele uren aanhouden, dus toen ik klaar was met mijn werk en een lichte lunch had genomen ben ik vertrokken in de miezerende regen. Ik liep over de Roostenlaan richting het zuiden, onder de snelweg door en op het fietspad op weg naar het viaduct over de A2 bij de Aalsterhut, waarbij naast het asfalt van het fietspad meestal mogelijkheden zijn om onverhard te lopen op smalle strookjes gras of zand.

Het ging redelijk, maar ik had wel wat last van mijn loopneus en een bril die regelmatig besloeg, ik moest regelmatig stoppen om mijn neus leeg te blazen en de bril te poetsen met een steeds natter shirt. Aan de andere kant van de A2 nam ik het Pad van Ad en langzamerhand werden mijn schoenen en lange tight modderig en nat. De kleuren in het bos waren prachtig en het heeft wel wat om dan in je eentje daar rond te banjeren zonder dat er in verste verte andere mensen zichtbaar zijn. Intussen liep mijn middelste zoon met zijn trainingsmaatjes ook ergens in dit bos rond, we trainen wel eens vaker op hetzelfde tijdstip, maar ik ben ze nog nooit tegengekomen. Wat overigens een nadeel is van al die mooie herfstbladeren is dat je de verraderlijke boomwortels niet meer kunt zien, dus sommige paadjes gaan met de rem er op. Ik heb vandaag geen versnellingen gedaan tijdens de duurloop, dat heb ik bewaard voor de laatste 900m vanaf het floraplein, hetzelfde stramien als afgelopen zondag, 20 s snel 40 dribbel.

Als je voortdurend in beweging bent heb je vaak niet in de gaten wat voor pokkeweer het eigenlijk is ;-) Thuis onder de douche kom je er pas achter dat je toch wel een jasje uitgedaan hebt zogezegd, het duurt even voordat je overal warmte voelt en ineens voel je dan wat tintelen. Omlaag kijkend zag ik twee grote tenen die helemaal wit waren, verder viel het wel mee met de voetjes. Het was een goeie beslissing om te trainen vandaag, ik denk dat ik de loopneus tot staan heb gebracht en ook het niezen en hoesten is afgenomen. Vrijdag ga ik samen met Theo trainen op de Campus, maar misschien ga ik morgen ook wel om wat te roeien en fietsen,

ciao