Categories

Archives

Souplessemethode

Ik ben ooit (1988) begonnen met trainen volgens de methode "korte duurloopjes allemaal zo hard mogelijk". In 1993 gestart met serieuze trainingsschema's van Pieter Key (PK hardloopbegeleiding). dat bestond voor 50% uit duurlopen en 50% uit extensieve intervallen, af en toe wat intensief werk. In 1998 gestopt met structureel trainen en op eigen houtje wat verder aangemodderd zonder enig doel Sinds 2004 weer 4x in de week lopen en in mei dat jaar de souplessemethode "ondekt". Extensieve intervallen met lange pauzes, af en toe een wisselduurloopje en 1x in de week een intensieve prikkel. Liefst in de vorm van een wedstrijd, maar daar heb ik lang niet altijd tijd voor, dus vaak is het gewoon een zware training in het weekend En het werkt, voor mij althans ;-). Sinds ik via deze methodiek train voor het eerst halve marathons met "negative splits" gelopen en zelden of nooit meer spierpijn de dag(en) na een wedstrijd. Tijdens de extensieve intervallen mag ik 14-18km/h lopen en dat vind ik veel leuker dan lange tijd in monotoon duurlooptempo voortsjokken

Count per Day

  • 13Reads today:
  • 13Visitors today:
  • 14Visitors yesterday:
  • 304Visitors per month:
  • 17Visitors per day:

Techniek

Korte intervallen, elke donderdag tegenwoordig, zijn bij uitstek geschikt om eens stil te staan bij een goeie techniek. Mijn loopmaat heeft vroeger bij LGD veel loopscholing gehad en loopt technisch veel beter dan ik, en ook veel harder maar dat terzijde ;-) Toen ik mijzelf voor het eerst  zag lopen, filmpje gemaakt door Angelique bij de venloop (ik denk 2007), schrok ik me dood, het zag er echt belabberd uit.

Vandaag heb ik geprobeerd om tijdens alle vlotte stukjes technisch goed te lopen en ik merk dat ik Theo beter kan volgen als ik daar goed op let (maar zodra hij merkt dat ik naast hem dreig te komen gaat hij harder lopen). Bij de 200tjes heb ik relatief rustig aan gelopen, vervolgens bij de 100tjes ietsje meer activiteit. Voor de oplettende lezer: Tijdens de tweede 100m liepen we het 100m punt voorbij zonder het te merken ;-) In het algemeen gingen de 100tjes erg goed maar helaas moest ik na 8x stoppen omdat de linker-achillespees weer begon te zeuren

Techniek uit 2009, Theo die dit filmpje toevallig van de week zag merkte op dat ik toen nog niets te zwaar was ;-). Ik wil  binnenkort eens op vrijdag op de sintelbaan weer wat opnames maken

Ik was die dag samen met Luuk op de sintelbaan, die toen 10 jaar was en o.a. 3.36 op de 1000m en 16.16 op de 4km liep

(Beide filmpjes ook te zien via de menubalk bij “slowmotion”)

ciao

Hersteltraining met vlotte 100tjes

Vandaag een rustige training die ik vroeger altijd op maandag deed na een zware zondagsessie, maar zowel mijn werklocatie  als mijn weekschema is veranderd. Een soort van hersteltraining, maar dan met korte intervallen, een rustmoment tussen de climaxduurloop gisteren en de 1000tjes van morgenmiddag .

Ik loop nooit echt hard tijdens de 200tjes, dat heb ik in de loop der jaren afgeleerd. Vroeger, en dan bedoel ik echt heel lang geleden, liep ik vrij relaxt richting 38 seconden/200m, heden ten dage is 44-45 seconden relaxt, maar als ik goed warm ben gaat 42-43 ook best soepel.

Tijdens de 100m tempo’s had Theo blijkbaar besloten om rustig te lopen dus ik kon de eerste 70m goed aanhaken en daarna versnelde hij op een manier die ik niet kon beantwoorden, maar daar heb ik bij dit soort trainingen ooit nooit naar gestreefd, de frustratie van gisteren gold echt alleen de climaxduurloop ;-)

ciao

Wederopbouw

Mijn laatste bericht dateert alweer van bijna een maand geleden, hoog tijd om weer eens wat te schrijven. Mijn zomervakantie begon in de week van 24 juni en in de eerste week heb ik drie keer gelopen met ook wat km’s op blote voeten (op gras). Vervolgens was er weer een weekje rust door andere bezigheden zoals jureren op het NK junioren en een paar dagen op doorreis naar Kroatie. Van de 9 (volledige) dagen dat we in Rabac waren heb ik 7x getraind (tr-tr-tr-R-tr-R-tr-tr-tr). Omdat ik qua niveau op een soort van nulpunt beland was heb ik het heel voorzichtig aangepakt, elke training bestond uit een rustig duurloopje (wel progressief!) met op het einde 5-8 versnellingen van om en nabij 20-25 seconden.

Ik had geen zin in voortdurend heuvel op lopen, dus de duurloopjes vonden plaats op een heen en weer parcours langs de kust. Ik liep steeds na het ontbijt, tussen 9 en 10, waarbij het af en toe al echt heet was, maar op de nuchtere maag lopen ligt mij niet. Angelique was vaak voor 8 uur al weer terug van de training, die had dus meestal iets koelere omstandigheden ;-) . Op de boulevard langs de kust was het tijdens het mijn training nog niet extreem druk, ik hoefde maar heel af en toe echt in te houden en meestal was het een kwestie van goed kijken en af en toe versnellen om tussen mensen door te kunnen slalommen.

Bij de voorlaatste training had ik eindelijk weer eens het gevoel van “macht in de benen” en op de laatste trainingsdag besloot ik halverwege om mijn laatste trainingskilometers in Kroatie eens stevig aan te zetten. Tot halverwege ging het namelijk erg sloom, maar ik liep de tweede helft bijna drie minuten sneller.

De reisdag en de eerste dag thuis waren rustdagen, maar vanochtend heb ik voor het eerst weer in Eindhoven gelopen, vrijwel net zo warm als in kroatie overigens. Ik begon met een wisselduurloop maar na 50 minuten drong het tot me door dat ik al een dik kwartier vergeten was om de versnellingen te doen elke 5 minuten. Ik had er ook eigenlijk geen puf meer voor dus heb ze verder achterwege gelaten. De afstand was nog iets te hoog gegrepen, 13.25km, maar daar wordt aan gewerkt de komende tijd…

Hier liep ik elke ochtend

ciao

1.29.22

Verslag volgt nog, een voortvarend begin, met een redelijke marge t.o.v. de streeftijd, maar het werd knokken in de tweede helft ;-)

Achterstallige plaatjes van de Valkenloop

Ik had nog wat plaatjes beloofd van de Valkenloop en dankzij Jur waren ze makkelijk te vinden ;-) In de afgelopen 8 dagen heb ik 22.1 wedstrijdkilometers gelopen in een totaaltijd van 1.30.08, dat geeft toch te denken ;-) Helaas is datum van de GBB loop verschoven naar maart, dat was de ideale gelegenheid geweest voor een harde HM in januari, nu wordt het Egmond en dat is even afwachten wat het weer gaat doen half januari.

In chronologische volgorde, behalve Roel in het rode PK shirt heb ik iedereen in deze groep op geruime afstand gelopen ;-) (Roel werd derde, ik vierde)

ciao

Little “moment of fame”

tr280912Ik hoop dat Theo zijn oordopjes niet vergeten is, hij staat op dit moment al drie kwartier te genieten van hardrock in de Effenaar, dat was de reden dat dat we vanmiddag vroeger dan gebruikelijk op pad gingen voor de gezamenlijke vrijdag-training. Hij had mijn vorige bericht gelezen, wist dus wat ik van plan was en had er zin in. Zijn normale duurloopsnelheid is mij meestal net iets te hoog gegrepen, maar een climaxduurloop is iets anders dan in één tempo lopen.

Het was geen 11.29u, zoals in het plaatje staat (copy-paste),  maar 13.43u toen we in een rustig tempo naar de Genneperweg liepen. Warmlopen voor zo’n training is natuurlijk niet nodig, maar om op het 2km rondje te komen moesten we eerst 700m overbruggen. Samenvattend kan ik over deze training zeggen dat het vierde rondje wat sneller had gemoeten, zo’n 25 seconden en het laatste rondje iets rustiger. 

In de eerste ronde merkte ik al dat hartslag 130 lastig was, met heel langzaam lopen bleef ik daar voortdurend ruim boven, dus tijdens die ronde veranderde het plan van HF 130-140-150 etc in 135-145 etc. In de tweede ronde nog geen centje pijn natuurlijk, uitgebreid kletsen en 50 seconden eraf. Ik heb zitten spitten in mijn archief en onderstaand plaatje is al vrij oud, het zou in theorie genomen kunnen zijn op het startpunt van ons rondje op de Genneperweg, waar ik tot en met volgende week dinsdag nog mag fietsen tijdens het woon-werk-verkeer ;-) Dit stukje maakte in 1988 al deel uit van een van mijn routes.

genneperweg

De derde ronde begon al wat meer te lijken op een echt duurlooptempo en er ging weer een halve minuut van de ronde-tijd af. OK, dacht ik, hartslag is al aan de hoge kant, nog twee rondjes. De vierde ronde werd met de juiste snelheid ingezet, maar na de Genneperweg en de Antoon Coolenlaan draaiden we de Prof. Holstlaan op en de tegenwind wakkerde  flink aan. Aangezien we nog druk in gesprek waren zakte ongemerkt het tempo in, ter hoogte van de hoofdpoort van de Campus zag ik een hartslag van 151, dus ik ging wat harder lopen, maar we hadden al teveel tijd laten liggen, het had eigenlijk een ronde van 9.20 moeten worden i.p.v. 9.43.

Er moest dus iets “goedgemaakt” worden en de eerste kilometer nam Theo daar het voortouw in, zoals altijd als het wat sneller gaat ging hij schuin voor me lopen. Ik hoorde aan zijn ademhaling dat het niet meer zo makkelijk ging dus ik deed mijn best om vooral heel rustig te ademen en soepel te blijven volgen ;-). Hij had de afgelopen twee weken helemaal niet gelopen (druk-druk-druk) maar meestal is dat geen belemmering voor hem om HARD te lopen. Toen we de prof Holst laan op gingen liep ik nog vrij makkelijk en was het nog dik 100m naar het bruggetje, en dat is mijn ding, bruggetjes en heuveltjes met lichte stijgingspercentages. 

Ik nam het obstakel zeer soepel en met een lichte versnelling, dat was voor het eerst  dat ik voor Theo liep en tot mijn verbazing hoorde ik een paar meter later: “loop maar door”. Nog 650m te gaan. Ik zag een groep scholieren 30 meter voor ons en dacht die ga ik inhalen, dus ik versnelde nog maar eens. Ik was er vrij snel bij maar toen kwamen er tegenliggers op de fiets aan, dus ik liep even midden in een grote groep fietsende scholieren, maar nadat de tegenliggers gepasseerd waren versnelde ik stevig want ik had geen zin om op mijn hakken fietsende pubers achter me te hebben. Met nog 200m te gaan kreeg ik wat spijt van deze doldrieste acties, de hartslag ging naar 180 en de benen werden zwaar.

Op de foto het bruggetje, stelt niets voor, behalve als je moe bent ;-) Dat is dé reden dat ik tijdens de marathon Eindhoven op het stratumseind foto’s maak bij de brug over de Dommel, levert leuke grimassen op na ruim 41km lopen!

Holstlaan

 Over de vierde ronde was ik dus niet zo tevreden, maar de lezer die toevallig nog weet hoe mijn 5000m baan-avontuur van afgelopen zaterdag verliep kan zich voorstellen dat ik over de laatste ronde zeer tevreden ben. Ik liep harder dan zaterdag op het stuk tussen 2200 en 4600m!! De eerste 5,5 ronde liep ik om en nabij de 15km/h, vervolgens 6 rondjes net boven de 1.40. Vandaag liep ik net een fractie sneller dan 1.40/400m in die laatste ronde!

Theo arriveerde een kleine minuut later, en gaf aan niet geforceerd te hebben. Als het een wedstrijd geweest was had hij gevolgd. Dat geloof ik onmiddelijk want op het gebied van wilskracht ken ik niemand die hem verslaat ;-) We hebben nog een ronde rustig gedaan en toen terug naar de Campus.

Dit gaan we vaker (en beter) doen!!

ciao

Gelukkig hebben we de foto’s nog….

Ik schreef laatst dat het hopenlijk nog een tijdje zou duren alvorens we moeten verkassen naar het flight forum. Vandaag kwam onze teamleider (in functie tot 30/9) met de onverwachte mededeling dat we volgende week woensdag verhuizen, klote dus!

Morgen kennismakingsgesprek met nieuwe manager, eens kijken wat er uit te slepen valt qua thuiswerken;-). Als mijn werkgever definitief de banden met de Campus doorsnijdt (waarschijnlijk ergens in 2013) resten de vele honderden plaatjes die ik er geschoten heb. Onderstaand een serie uit januari 2009, toen er voor het eerst sinds vele jaren weer eens een dik pak sneeuw viel

ciao

Sportnostalgie

Ik was vandaag op een plek waar in feite mijn liefde voor het hardlopen begonnen is, drie van de vijf onderstaande foto’s zijn genomen bij de poort van de voetbalvelden van DEV uit Arcen, waar ik op 10 jarige leeftijd onder leiding van trainer Toon mijn eerste duurloopje ooit begon. Daar liepen we de poort uit en volgden het parcours van de trimbaan die ik vandaag niet meer terug kon vinden, althans de toestellen. Ook liet Toon ons een stuk door de rode beek klossen op onze voetbalschoenen, ik vond het allemaal geweldig. Ik heb Toon als trainer gehad in de D2 en de D1, het waren mooie jaren waarin ik ontdekt heb dat ik het leuk vind om in het bos hard te lopen, geen sprintjes zoals we op het veld vaak deden, met of zonder bal, maar gewoon langdurig lopen zonder bal. Verreweg de meeste teamgenoten vonden er niets aan. Mijn zoons pastten door de spijlen van de poort, vandaar dat ze op de foto staan bij het voetbalveld ;-)

1

2

3

Aan het veld waar mijn zoons staan heb ik de beste herinneringen, veld 2, daar heb ik mijn mooiste doelpunten gemaakt. Ik heb 12 jaar gevoetbald, waarvan ik 1 jaar midvoor heb gespeeld. in dat seizoen heb ik ‘n keer 6 doelpunten in één wedstrijd gemaakt, op dat veld. Verder verloren we trouwens bijna alles dat jaar ;-) Links op de achtergrond ligt het hoofdveld, daar speelde ik vnl. toen ik in de A1 stond en later twee seizoenen bij de senioren. Mijn broer, die hier ook gespeeld heeft noemde het vanmiddag nog “de mooist gelegen voetbalvelden van Nederland”. Aan drie kanten omringd door uitgestrekte bossen, een beetje gelijk heeft hij wel.

Onderstaande foto’s zijn vlakbij de velden genomen en de trainer van de A1 zag in deze zandverstuiving altijd een mooie training.  Ik heb regelmatig, terwijl ik zelf zo’n 65kg woog, met iemand van 75-80 kg op mijn rug deze hindernis moeten overwinnen ;-) Als kind was het tijdens winters met sneeuw een mooie helling om met de slee te nemen!

4

5

ciao

Fietsdagje

Ik had geen tijd om te fitnessen vandaag, Angelique had een marathonvergadering vanmiddag en het leek verstandiger om vroeg naar huis te gaan. Werken van 8.00u tot 16.00u, zonder sportpauze en dan thuis de eventuele schade opnemen bij 3 zoons die al anderhalf uur thuis waren ;-) Dat viel natuurlijk reuze mee, het zijn zulke verstandige jongetjes ;-) 8u werken zonder sporten is niet leuk, maar op de fiets heb ik mijn lichaamsbeweging toch weer gehad.

Omdat Angelique laat thuis was en er ook nog een ouderavond op het augustinianum was,fietste ik  eerst met Tijn naar het voetbalveld in Aalst (die werd weer afgehaald door Angelique) , vervolgens terug naar huis en toen weer met Luuk naar de baan. Onderweg werden we ingehaald door Ad, en er werd over training gesproken. Hoewel ik de mening van Ad altijd zeer hoog in het vaandel heb, ben ik natuurlijk eigenwijs genoeg om het eerst op mijn eigen manier te proberen ;-)

Het ma-wo-vr programma is een beproefd concept, ik moet er alleen voor zorgen dat ik in het weekend ook de juiste dingen doe. Vooral de belastbaarheid is een factor die erg meespeelt, intervallen met kortere pauzes heb ik vorig jaar al uitgeprobeerd, dat liep niet goed af ;-). Duurlopen heb ik de afgelopen 8 jaar nauwelijks gedaan en toch heb ik voor mijn niveau redelijke wedstrijden gelopen, ik ben er nog niet van overtuigd dat ik ze nodig heb…

We gaan het zien, morgen eerst 1000tjes met lange pauzes ;-)

ciao

Nog één poging en dan uitrusten

Na een slechte wedstrijd heb ik eigenlijk nooit direct zin om een verslag te schrijven, altijd eerst even laten bezinken ;-) Ik was in ieder geval goed uitgerust, daar heeft het niet aan gelegen. Het ging gewoon niet hard genoeg en toen ik daar iets aan wilde doen na ruim 2km werd ik al snel door mijn benen teruggefloten met de mededeling: “Hier hebben we geen zin in”. Na 3km in 12.05 volgden toen nog twee kilometers in 4.10.

Ik was ruimschoots op tijd aanwezig op het “Eef Kamerbeek atletiekcentrum” en ik heb een rondje warmgelopen met Frans Pasmans, die ik (tijdens dat rondje in ieder geval) goed kon bijhouden, een goeie haas voor in de wedstrijd dacht ik nog ;-). Hij liep volgens uitslagen.nl 33.59, een tijd waar ik ook vroeger alleen maar van kon dromen. Als ik nooit gerookt zou hebben was ik rond mijn 30e hooguit tot 36-37 minuten gekomen, sneller zat er gewoon niet in.

De start vond plaats op het fietspad van de Sumatralaan en dat was een minpuntje, te smal en te druk met zoveel mensen. De eerste 500m liep ik daardoor erg ingehouden, geen ruimte om te passeren. Dat werd even later beter en ik was verbaasd bij het eerste km-bord: 3.48! Later bleek dat bord niet op de juiste plek te staan, en het verval dat ik in km 2 had werd daardoor verklaard, want ik klokte ruim 4.12. Ik liep in een groepje en had het gevoel dat ik dat nog erg lang kon volhouden, maar 8.01 was niet snel genoeg! Ik passeerde Leon, Annie en Wout en besloot op avontuur te gaan, de loper 20m voor ons groepje was het eerste mikpunt, en tevens het laatste, want toen ik bijna in zijn voetsporen was moest ik ook al meteen weer afhaken en een minuutje later kwam de groep weer voorbij.

4.04 Klokte ik in de derde kilometer, en dat was het punt waar de wedstrijdspirit het definitief begaf. Op hangen en wurgen volgde ik de groep en ongeveer 500m voor de finish had ik nog wel een versnelling in gedachten, maar de drukte op het trottoir waar we liepen verhinderde dat. Ik kon de finishboog al zien toen ik nog minstens 400m moest afleggen en in principe had ik met wat dringen en elleboogwerk een seconde of 10-15 sneller kunnen lopen, maar dat vond ik het niet waard.  Bij het 5km bordje klokte ik 20.26 en de finish bij 5115m passeerde ik na 20.49, vervolgens nog een tijdje blijven ronddribbelen op het grasveld totdat de eerste 10km kanonnen binnenkwamen. De belg van den Broek liep sneller (30.24) dan de winnaar van de 10000m op de baan later op de avond.

Dat was dus wederom geen succesvolle 5km en tijdens een rondje door de Genneperparken vanmiddag (7.8km in een kleine 42 minuten) heb ik lopen nadenken over het vervolg dit jaar. Het werd overigens een rustige duurloop zonder de normale versnellingen, maar wel op het eind nog 4x100m vlot. Ik had heel veel modder verwacht, maar dat viel reuze mee. Ik liep in korte tight en kwam thuis met vrijwel schone kuiten ;-) Na onze zomervakantie ga ik het definitieve programma bepalen, ik ga me nu eerst concentreren op a.s. woensdag, de avondwedstrijd bij Eindhoven Atletiek. Ik ga er samen met Luuk naar toe, die een poging gaat doen om pijnvrij speer te werpen en kogelstoten, daarnaast nog een 800m.  Om 21.30u, nog nooit zo laat een wedstrijd gelopen, is de 5000m voor recreanten, waar een treintje gevormd gaat worden met opperhaas Bert, Wout, Leon, en wellicht Rob.

Ik heb bij de 10.000m veel foto’s gemaakt, ze  zijn HIER te vinden, Alon Rozen maakte onderstaande foto

ciao