Trainen op souplesse

Voor zo’n korte afstand bleef ik gisteren toch wel ver verwijderd van mijn streeftijd, ‘n ruime 20 seconden op 5km! Natuurlijk heb ik mijn gedachten hier al over laten gaan, maar ik kan de vinger nog niet op de zere plek leggen. Een paar zere plekken had ik overigens wel, want eergisteravond lukte het niet om op een normale manier in de badkuip te stappen Ik dacht voor het slapengaan mijn beenspieren nog even te laten ontspannen in een heet bad. Mijn rechterbeen stond al in het gedeeltelijk gevulde bad en terwijl ik mijn linkerbeen over de badrand hief besloot mijn rechtervoet weg te glijden, waardoor ik ruggelings over de badrand terug de badkamer in gelanceerd werd.

Tijdens de wedstrijd heb ik geen last gehad van ongemakken die hiermee te maken hadden; mijn rechterhand, linkerelleboog en een plekje in de lage rug doen pijn. Tevens had ik een goeie nachtrust gehad, er was ook geen sprake van vermoeidheid door slaapgebrek. Mijn warming-up was aan de korte kant, maar het was zulk lekker weer dat de spieren goed warm waren. de versnellingen gingen allemaal heel soepel. De vorm was ook  goed, getuige de 11.24 die ik zondag op de 3km liep.

Ik kan eigenlijk maar één ding bedenken: Te weinig rustdagen tussen die 3km en de 5km! Maandag heb ik heel rustig uitgelopen, ongeveer 6,9km, dinsdag heb ik een korte (40min.) fitnesstraining gedaan met lichte gewichten en woensdag heb ik wederom heel rustig losgelopen (5.8km) voor de wedstrijd. We zullen het zien over 10 dagen, 28 mei loop ik 5km in Eersel en dankzij de cursus volgende week in Utrecht zal ik nauwelijks aan trainen toekomen, rustdagen in overvloed dus!

Vanochtend leek een rustige duurloop zonder versnellingen mij het meest toepasselijk voor vandaag en om mezelf nog eens extra af te remmen nam ik mijn fototoestel mee.  Ik ben wel zo’n pietlut die bij elk foto-moment de stopwatch op pauze zet, het gaat helemaal nergens om, maar ik wil wel de zuivere nettolooptijd klokken. Omdat ik vorig jaar in het bos bijna met camera en al ter aarde stortte toen ik achter een boomwortel bleef haken heb ik wel even de “struikelstatistieken van de afgelopen 24 jaar” in mijn hoofd geraadpleegd. In het schuttersbos ben ik zeker drie keer volledig gestrekt gegaan, in de genneperparken nog nooit, bovendien levert die laatste route ook mooiere plaatjes op

7.8km in 42 minuten en 67 foto’s

ciao

Als ik na iedere mislukte wedstrijd een foto kan plaatsen van een zoon op het podium vind ik het ook best, hoewel ik zelf natuurlijk ook graag wat harder loop Ik bleef vandaag 3 plaatsen verwijderd van eeuwige roem en een C1000 tas gevuld met levenswaren. Bij de jeugd zat er voornamelijk snoep in, de beste prijs die Chiel ooit gewonnen heeft , na pakweg 60 medailles en bekers

Ik was vandaag weliswaar 1’14″ sneller dan in Oisterwijk, waar Tijn op het podium stond, maar de omstandigheden waren ook vele malen beter. Eigenlijk was het ideaal vandaag, dus de vraag blijft waarom het er niet uit kwam.

De start was wel apart, op 4 verschillende posities op de baan stonden groepen opgesteld, gelukkig was de 5km groep degene die het eerst de baan verliet, wij kwamen niet in de drukte terecht. Andere groepen moesten iets langer op de baan lopen om uiteindelijk tot de juiste afstand te komen. Bij het verlaten van de baan liep ik 7e volgens Angelique, bij de finish was ik 6e, dus ik ben niet te overmoedig gestart

Ik liep makkelijk en bij het eerste km-bord klokte ik 3.48, niet verkeerd! Even later kwam de leider van de jeugdloop voorbij,  C-junior Stan die toen al 100m meer had afgelegd dan ik.  Verder geen jeugdlopers gezien, maar na 10 minuten kwam de eerste 15km loper langszij en dat was niet de latere winnaar, John Philipsen had toen nog 50m voorsprong op Pieter van Beekveld. Er stonden geen bordjes meer dus ik wist niet meer exact hoe hard ik liep, maar aangezien ik voluit liep, hadden die bordjes verder ook niets gebracht, harder kon ik toch niet

Na een minuutje of 15 kwam Hans van de Mortel voorbij en een meter of 10 lukte het om aan te haken bij de veelvuldige nederlandse kampioen, 2 minuten later kwam er een groepje snelle 15km lopers langs en daar kon ik iets langer bij blijven. Voor mijn gevoel had ik in de laatste km dus best hard gelopen, des te groter was de teleurstelling dat de tijd sneller verstreek dan ik gehoopt had, toen ik de finish in de verte zag zat ik al ruim boven de 19 minuten, uiteindelijk 19,52…..

Een paar minuten na de finish had ik de teleurstelling al weg-gerelativeerd en kon ik genieten van Chiel z’n podium-plek;-)

ciao

Ik heb een zeurend stukje hamstring (linkerbeen, beetje aan de binnenkant) en ik vraag me af of ik dat vandaag heb opgelopen of dat het in aanleg al aanwezig was, nouja, het zal morgen geen beletsel zijn om stevig door te kachelen. Ik heb vanmiddag op de sintelbaan en het voetbalveld wat losgelopen voor morgen. Het gras was erg “hobbelig” en omdat ik mijn enkel, die het maandag al zwaar te verduren heeft gehad een beetje wil sparen, heb ik de tweede helft van de 10×100 serie op sintels gedaan.

Het was een korte training, slechts 5.8km bestaande uit 2.2km warmlopen, waarvan de helft bestond uit rondjes op het voetbalveld, 10×100 ontspannen snel met 100m pauze, en 1.7km uitlopen, waarvan 0.7 op gras en 1km terug naar kantoor. De hondertjes op gras liep ik rond de 21 seconden, de 5 stuks op sintels rond de 20 seconden, allemaal zonder noemenswaardige inspanning. Het was vandaag dan ook de bedoeling vooral niet moe te worden van het lopen

In het plaatje mijn 5km ranglijst allertijden, althans de beste 20 tijden en het moet al gek lopen wil de eindtijd van morgen niet in dit rijtje terechtkomen, liefst boven de 19.37 die ik vorig jaar in Oisterwijk liep. In het plaatje is ook de reden te zien waarom mijn 5km PR niet zo scherp staat, ik liep in de jaren 90 nauwelijks 5km wedstrijden, het grootste deel van deze tijden zijn tijdens trainingen (testloop) in m’n eentje gelopen of het zijn tussentijden bij langere wedstrijden.

Ik heb vanmiddag de uitslagen van vorig jaar bekeken en helaas is het niet zo’n sterk bezette wedstrijd, in ieder geval niet met een grote groep die 3.50/km loopt. De omstandigheden lijken echter ideaal te worden, dus verschuilen in een grote groep is waarschijnlijk niet eens nodig. Vandaag stond er een stevige wind tijdens de training, maar morgen wordt 2 Beaufort voorspeld.

Nou,  laat ik eens optimistisch zijn:  <19.30   (en daarmee dus een persoonlijke top 10 aller tijden)

ciao

Van 2006 t/m 2008 was ik erg positief over de alom aangekondigde “global warming”, wat mij betreft had het wel wat, vooral een relatief warme lente en herfst sprak me wel aan. Maar met de economische crisis in 2009 raakte het weer ook in een crisis, sinds december van dat jaar is het weer normaal dat we elke winter door sneeuw en ijs moeten baggeren tijdens de trainingen en dat de gematigde seizoenen ook weer ouderwets K*T zijn. Ik was blij dat er vandaag een training op het programma stond waarbij ik een dak boven mijn hoofd had, maar ik kreeg mijn portie (ijskoude) regen alsnog toen ik met Tijn naar huis fietste na zijn voetbaltraining in Aalst. In 15 minuten fietsen kun je erg koude benen krijgen als je spijkerbroek doorweekt is

Aangezien er donderdag een gristelijke feestdag gevierd wordt, is het fitnesscenter  gesloten, maar omdat ik die dag een wedstrijdje heb maakt dat niet uit, ik heb vandaag een soort van combinatie gedaan van de twee trainingen die ik normaal doe: Alle spiergroepen, maar minder oefeningen per groep. Volgende week heb ik 4 dagen cursus, dus dan heb ik ook even rust qua fitness,  dat is trouwens niet verkeerd, want ik blijf nekklachten houden ondanks het verminderen van de kilo’s.

Morgen ga ik wat loslopen voor de wedstrijd en gelukkig zijn de weersvooruitzichten voor donderdag goed:

Weercijfer 9 tijdens de wedstrijd! Als het een halve marathon betrof zou ik daar niet bepaald blij mee zijn, maar ik ga 5km knallen, dan maakt het niet uit! 2 Beaufort wind is verwaarloosbaar en bij de start ongeveer 11 graden, ik durf eigenlijk  niet te schrijven welke tijd ik in mijn hoofd heb en ik doe dat dus ook niet, maar een goeie tijd wordt het zeker! Vorig jaar in april liep ik mijn snelste 5km sinds 1998, 19.37, bij 28 graden met een beroerde warming up. Nu zal ik vanwege de temperatuur iets meer aan opwarming moeten doen, maar ik verwacht een nieuw M45 PR!!!

ciao

Ik moet tegenwoordig wat vroeger op pad op de maandag, want op mijn nieuwe afdeling is elke maandag een reguliere vergadering van 13u tot 14.30u, precies het tijdstip waarop ik normaal train. De hele middag heb ik mijzelf afgevraagd of ik er vandaag wel goed aan heb gedaan om,  zoals ik al jaren doe overigens, de dag na een intensieve inspanning korte intervallen te doen. Met name de pijntjes in de linkervoet bevielen me niet, maar er waren ook nog andere mankementen Pas toen ik naar de fietsenstalling liep op het einde van de werkdag viel het kwartje pas:  “Oh ja, ik had mijn enkel lichtjes verzwikt al vrij vroeg in de training”

Om 11.30u was ik op de sintelbaan, trof daar één loper aan die ik ken, die liep daar ook al zijn rondjes toen ik nog drie keer per week samen met Theo liep, en een stuurs voor zich uit kijkende jongeman met koptelefoon, grote passen met lage frequentie, een hallo of hoi kon er niet vanaf, hij zag me niet eens was mijn indruk. Maar goed, lopen met een koptelefoon is zowiezo niet mijn ding, dus waarschijnlijk hadden we elkaar toch weinig te melden Op het einde van mijn training kwam er nog een loper bij die ik ooit eerder gezien heb volgens mij, die was bezig met sprinttraining, zag er soepel uit.

Ik had zware bovenbenen, maar die had ik ingecalculeerd, verder wat pijntjes in diverse aanhechtingen, voor de verandering nu eens het rechterbeen, meestal manifesteert zich dat vooral links.

Het was heerlijk loopweer en na 1.6km vond ik het tijd om te beginnen met een serie 200tjes met het voornemen om vooral rustig aan te doen. Rustig aan de dag na een explosieve inspanning houdt in dat het in 44-46 seconden gaat, maar boven de 44 sec. is maar twee keer gelukt. Na de derde herhaling stapte ik in de dribbelpauze, die ik  op de grasstrook naast de sintelbaan deed,  met mijn linkervoet in een gat,  waarna een korte felle pijnscheut aangaf dat er iets verzwikt was;-) Aan het einde van die pauze ging het wel weer qua pijn en ben ik gewoon verder gegaan met de training en heb er ook niet meer over nagedacht. Gelukkig liep ik heel rustig toen het gebeurde, bij een hogere snelheid had het heel vervelend af kunnen lopen!!

In de serie van 5×100 speelde het wel weer wat op maar toen heb ik na 3 herhalingen het rempedaal ingedrukt. Eenmaal aan het werk, was ik het hele voorval al vergeten

Geen belemmering voor a.s donderdag, ik hoop dat er veel sterke lopers op af komen die de 15km in 56-57m lopen en 10km lopers rond de 38m, dan kan ik mooi meeliften op een tempo van 3.50/km. In principe ben ik tevreden met een M45 PR, en dat moet niet zo moeilijk zijn <19.37!

ciao

PS: De uitdrukking “door het oog van de naald kruipen” stamt tot mijn grote verbazing uit de Statenvertaling van de bijbel:

door het oog van de naald kruipen: vrij naar Mattheüs 19:24, Marcus 10:25 en Lukas 18:25, “Het is lichter, dat een kemel ga door het oog van een naald, dan dat een rijke in het Koninkrijk Gods inga.” Een kemel is een kameel. In de oorspronkelijke betekenis geeft de uitdrukking aan dat het voor rijke mensen bijzonder moeilijk is om in het koninkrijk van God te komen.
Huidige betekenis: op het nippertje aan gevaar ontkomen.

Ik had er een hard hoofd in vandaag, terwijl ik in rustig tempo (klein verzetje, hoge frequentie) naar de campus peddelde, de tijd van vorige week zou ik waarschijnlijk wel kunnen verbeteren, maar alleen omdat het vandaag minder waaide, niet omdat ik me stukken beter voel dan vorige week zondag Vier kilometer fietsen met een klein verzet is in feite al een goeie warming up, dus ik besloot het warmlopen wat in te korten tot 5 rondjes voetbalveld met oefeningen, rekken en natuurlijk de nodige versnellingen. Ik was niet de enige gebruiker van het sportcomplex op deze toch weer iets te koude zondag (13 graden), alle vier de tennisbanenwaren drukbevolkt en ik meende eerst dat er een familietoernooi o.i.d. aan de gang was met een hoop kinderen erbij. Toen ik tijdens de rondjes op het voetbalveld wat beter zicht had op de situatie zag ik dat er sprake was van drie verschillende gezelschappen, een koppeltje op baan 1, 4 dubbelende indiers op baan 2 en de overige twee banen werden bezet door 6 volwassenen met een stuk of 5 kinderen. Daarnaast zag ik op een gegeven moment ook twee lopers op de baan verschijnen, een echtpaar waarvan ik de man al jaren ken van zowel de jeugd-atletiekwedstrijden in de regio (heeft een snelle zoon, inmiddels A-junior denk ik) als uit het fitnesscentrum. Even een praatje gemaakt en dat was een welkome afwisseling, ik zat vandaag een beetje in de treuzelmodus. Vorige week had ik daar weinig last van, maar nu was het steeds nog even rekken, nog even de benen wat loszwaaien etc…

De kilometertijden van vorige week zaten natuurlijk nog in mijn hoofd (3.49, 3.59, 3.54) en het lukte me weer om bij 500m NIET te kijken, gewoon geconcentreerd doorlopen, ik had het idee dat ik wel ongeveer even hard ging. Met 3.43 pakte ik 6 seconden winst op de eerste km. Al heel snel in de tweede kilometer kwam er een soort berusting: OK, ik hoef alleen maar km 2 en km3 net zo snel te lopen als vorige week en ik heb mijn doel al zo ongeveer. Maar het dipje in kilometer twee was niet zo groot als vorige week, ik pakte met 3.54 weer 5 seconden winst op de 11.43 die ik toen liep.

De laatste kilometer verliep wonderbaarlijk snel, na de 2km doorkomst had ik eerst nog een tijdje wind tegen, snelheid proberen vast te houden, vervolgens probeerde ik aan te zetten een volle ronde voor de finish, nog 682m te gaan. Voor mijn gevoel lukte dat totaal niet (net zoals vorige week overigens) en ik besloot om de laatste 350m dan maar langzaam dood te gaan, maar wel zo hard mogelijk te lopen Ik klokte tot mijn verbazing 3.45 en met alle tienden erbij opgeteld kwam ik tot 11.24,0

Ik ben blij met dit resultaat, blijkbaar (hoewel ik dat eigenlijk al wist) is dit uiteindelijk de juiste weg naar een snelle 5000m. De gemiddelde km-tijd was 3.48.0 en de cijferaars onder de lopers weten waar dat toe leidt op een 5km! Als ik in een groep kan lopen, of met een prive-haas zoals op 27 juni, kan ik zonder meer een stapje harder! Eerst maar eens kijken wat er a.s donderdag in deurne voor tijd uitrolt, loopmaat Theo heeft het nog in overweging, maar ik hoop dat hij meedoet!

ciao

Vorige week liep ik voor mijn doen een keurige 3km testloop, 3.49. 3.59 en 3.54., met alle tienden er bij opgeteld 11.43, was boven verwachting gezien de harde wind. De weersverwachting op dit moment doet vermoeden dat er morgen een snellere tijd inzit; vrijwel geen wind (2bft) en een temperatuur van 15 graden!

Heel fijn is ook dat deze weersite vannacht tussen 2 en 5 een cijfer 10 geeft voor het weer, wie heeft daar wat aan behalve crimineeltjes die ‘s nachts op pad zijn? En wellicht wat mensen die zich in het uitgaansleven storten en ‘s nachts naar huis fietsen.

Als voorbereiding op de testloop heb ik vrijdag rustig getraind, Theo deed ook mee qua langzaam lopen dus we liepen in het begin zeer strak 94.0 per 400 meter, in de laatste herhalingen iets vlotter maar we hebben het bescheiden gehouden met op z’n snelst een 92-er. Ik had zware benen, en dat vond ik wel een beetje vreemd, want woensdag heb ik niet echt hard gelopen. De 10×100 serie ging ook pas in de laatste herhalingen echt soepel, niet hard trouwens want ik neem het rustig aan doen doordeweeks zeer serieus

Morgen gaan we al vroeg naar Venlo voor moederdag, na de lunch naar huis en dan fiets ik naar de sintelbaan voor een 3km test, ik gok op 11.35:-)

ciao

De titel van dit bericht refereert aan een uitspraak uit de 19e eeuw, die eigenlijk niets met training te maken heeft, maar waar ik wel regelmatig aan moet denken tijdens trainingen De oorsprong:

Meaning

The notion that simplicity and clarity lead to good design.

Origin

This is a 19th century proverbial phrase. It is first found in print in Andrea del Sarto, 1855, a poem by Robert Browning

Het gaat over architectuur en design, maar is wat mij betreft ook toepasbaar op training, in die zin dat minder hard trainen vaak betere resultaten kan opleveren, in mijn persoonlijke geval gaat dat zeker op. Vanmiddag tijdens de training moest ik aan die uitspraak denken, hoewel ik me nu wel aan het schema hield, maar afgelopen drie trainingen was het drie keer minder dan ik oorspronkelijk gepland had. Ik heb laatst een overzicht geplaatst van wat ik de komende tijd wil doen en onderstaand plaatje geeft aan wat ervan terecht kwam

Zondag besloot ik de testloop in te korten en maandag de training met korte intervallen, er stond 8×200, 10×100. In de 5e herhaling voelde ik de lies wat opspelen en besloot om er een hele korte training van te maken. Het was zo druk op het werk dat ik pas laat in de middag kon trainen, na 8 uur onafgebroken werken.  Vanmiddag werkte buienradar niet mee het zou tussen 14 en 15u droog moeten zijn maar in de tweede 1000m werd ik zeiknat, gelukkig bleef de temperatuur rond de 18 graden dus echt veel last had ik er niet van.

Ik hield me vandaag prima aan de opdracht, langzamer dan 4.10 per 1000 meter! Bij intervaltrainingen streef ik nooit tijden na, maar af en toe leg ik mezelf wel “snelheidsbeperkingen” op   T.o.v. de meeste atleten is dat de omgekeerde wereld, in het algemeen streven lopers ernaar om bepaalde tijden tijdens intervallen te halen, maar dat doe ik vrijwel nooit, ik loop op souplesse en zie achteraf wel op welke tijden dat uitkomt. Vorige week vrijdag liep ik vanwege die reden ook geen 92/400m maar ruim 94, dat voelde gewoon beter aan.

Vrijdag 400tjes, ook weer rustig, en zondag nog maar eens op de sintelbaan 3km knallen. Het lijkt goed weer te worden met iets minder wind, ik hoop in de buurt van de 11.30 te komen!

ciao

PS: voor de liefhebber, het gedicht van robert browning:

Who strive – you don’t know how the others strive
To paint a little thing like that you smeared
Carelessly passing with your robes afloat,-
Yet do much less, so much less, Someone says,
(I know his name, no matter) – so much less!
Well, less is more, Lucrezia.

Er stond vandaag een testloop van 4km op het programma en daar heb ik twee verschillende parcoursen voor, eentje geheel verhard over fietspaden naar de Aalsterhut en een vanaf de Aalsterhut vrijwel geheel onverhard. Nou had ik vanochtend met gewoon wandelen al wat pijn in mijn voeten, dus de asfaltversie viel af, maar eigenlijk had ik in de onverharde versie geen zin; twee viaducten over de A2 en A67, 1400m zwaar zand en verder  glooiende paadjes. Ik besloot om naar de sintelbaan te fietsen en daar een 3000m te doen, eens zien of het wat sneller kan dan op 21 maart, toen ik met relatief goeie omstandigheden in mijn eentje 11.58 neerzette.

Tot mijn verbazing was het gebouwtje van de bewaking bemand, dus ik besloot me maar even te melden nadat ik met mijn fitness-badge de poort van de High Tech Campus geopend had. Ik verstond de bewaker achter zijn raampje niet zo goed en aangezien hij nee schudde dacht ik dat ik weer moest vertrekkken, maar hij zei: “geen probleem, je hebt een badge dus het is in orde”. Ik fietste verder en kleedde me om  in het kleedlokaal op de sintelbaan, toch handig die badge van het fitnesscentrum

In het kleedlokaal overdacht ik de positieve en negatieve aspecten van mijn voorgenomen testloopje, ik werd daar niet vrolijk van Vanochtend had ik pijn in mijn heupen en lage rug, linkerknie en rechtervoet, het waaide stevig en er is weinig beschutting, bovendien liep ik alleen, elke windvlaag vang je zelf op, schuilen achter brede ruggen is er niet bij. Daarnaast had ik ook nog een “bad hairday”, wat me door mijn eega nog even toegevoegd werd voordat ik vertrok. Ik denk dat het de combinatie was van slecht kapsel en 4 dagen niet geschoren, wat haar tot deze opmerking bracht. Bij een casting voor een Swiebertje-remake zou ik best kans maken op de hoofdrol . Om het lezerpubliek niet te shockeren heb ik mijn hoofd  niet op de foto gezet.

Waren er ook nog positieve punten? Zoals op de foto te zien is had ik mijn nieuwe snelle schoenen aan en verder vertrouwde ik op het mentale aspect. Ook al gaat het helemaal nergens om, als ik me voorgenomen heb om een testloop te doen, kan ik in mijn eentje zonder steun van medelopers, publiek, ambiance en wat dies meer zij, toch erg diep gaan.

Vooraf had ik bedacht dat ik op dit moment een 3000 zou moeten kunnen lopen in ongeveer 11.45, bij een lekker zonnetje, 20 graden en windstil. Terwijl ik aan het warmlopen was op het voetbalveld probeerde ik de omstandigheden te negeren, 8 graden en stevige wind, daar zal ik toch zeker geen last van hebben . Na 7 rondjes (2.5km) en diverse rek en losmaak oefeningen vond ik dat ik maar eens moest beginnen en ik had daar verrassend weinig moeite mee. Het is mentaal best lastig om je op te laden om in je eentje zo hard mogelijk te gaan lopen en dan wil ik nog wel eens wat treuzelen; nog maar eens rekken, stukje dribbelen, wat halfslachtige loopscholing etc.

Niets van dat alles vandaag, ik liep naar het startpunt, stopwatch ingedrukt en weg was ik.  Na een paar honderd meter zag ik een hartslag van 179, niets mis mee op zich, want ik had in de warming up het hart al behoorlijk op toeren gebracht. Ik onderdrukte de neiging om na 500m al mijn tussentijd te checken en probeerde om soepel HARD te lopen. De eerste 1000m ging dat best goed, ik klokte 3.49.9 en het ging nog zo goed dat ik mezelf al rijk rekende Achteraf analyse: gemiddelde hartslag 178, op het 1000m punt 183.

De tweede kilometer viel tegen (vooral bij het klokmoment), de wind leek toe te nemen en zelf had ik het idee dat ik de snelheid wel vast kon houden. Tussen 1200 en 1500m had ik voornamelijk wind tegen en daar heb ik wat tijd verloren denk ik, net zoals het stuk tussen 1900 en 2200. De tweede kilometer ging in 3.59,2, gemiddelde hartslag 184, eindhartslag 185, en over die tijd was ik natuurlijk niet tevreden. Nog anderhalf rondje maar dat begon dus met wind tegen, ik probeerde om tot plm. 2300m mijn snelheid te handhaven en het plan was om dan in de laatste volle ronde van 682m te versnellen, ik zou daar immers het eerste stuk wind mee hebben.

Ik heb helemaal niets gemerkt van wind mee, die was even gaan liggen blijkbaar, dat had het voordeel dat er ook nauwelijks wind tegen was op de laatste 350m. Pas op dat punt kon ik het wedstrijdknopje vinden en heb ik nog even substantieel aangezet. Gelijkblijvende frequentie met grotere passen levert een hogere snelheid op en dat resulteerde in een 3e km in 3.54,6 met gemiddelde hartslag van 185 en een “finish-hartslag” van 189. De totale uitslag was 3km in 11.43,7, ofwel 15.35km/h, doelstelling gehaald, dus tevreden!

Nog wat rondjes uitgehobbeld op het voetbalveld en daarna met licht verzet soepeltjes naar huis gefietst. Positieve punten: de eindtijd, geen pijn in lies en heup op het eind, wel wat in de schouders overigens, maarja dat is niet zo belangrijk aangezien je niet met je schouders loopt . Volgende week op zondag weer naar de sintelbaan denk ik!!!

Donkere wolken, maar slechts drie druppels gevoeld

De finish-streep van de 3km

ciao

Tis weer ouderwets herfstweer in de reeds gevorderde lente, ben blij dat ik gisteren al getraind heb.  In de comments van mijn vorige bericht is wat discussie onstaan over mijn voorgenomen schema, mooi, alle input is welkom en als ik er iets mee kan doe ik er ook iets mee. Eén argument kan ik al gelijk van tafel vegen: dat ik in de afgelopen twee wedstrijden geen progressie geboekt heb is puur te wijten aan de omstandigheden, bij temperaturen onder de 10 graden,  ijskoude plensbuien en windkracht 5 a 6 lever ik geen topprestaties op korte afstanden, ik hoop de komende wedstrijden lekker warm weer te treffen. Op lange afstanden is slecht weer niet zo’n probleem, een snelheid van rond de 14 per uur kan ik dan best lopen, maar bij 5km of minder moet het gewoon wat warmer zijn. Gezien het feit dat ik in mijn eentje op de sintelbaan onlangs 3km in 11.59 liep, zou ik in een 5km wedstrijd ruim onder de 20 minuten moeten kunnen lopen!

Met de overige argumenten doe ik even nog niets, ik wacht eerst eens de eerste wedstrijd af en volg mijn schema zoals ik het bedacht heb. Wat betreft de intervallen moet het misschien nog wel wat langzamer, in ieder geval zodanig dat de kleine pijntjes allemaal verdwijnen. De mysterieuze pijn in de heupen gaat niet meer weg, althans daar ben ik wel bang voor, maar tot op heden heb ik daar tijdens het lopen geen last van. Als het maar geen artrose is, want dan ben ik in de aap gelogeerd, dan houdt het lopen binnen nu en afzienbare tijd gewoon op, moet ik gaan fietsen……(geen zin in).

Gisteren samen met Theo getraind, maar ik ben vergeten om hem tot een uitspraak over Hemelvaart te brengen, wedstrijd in zijn woonplaats, hij zal wel weer passen Ik denk dat hij een 5km nog binnen de 19 minuten kan lopen, zou niet gek zijn voor een ouwe vent van boven de 50 Zo, genoeg geprikkeld, even terug naar de training van vrijdag. Al kletsend warmgelopen (1.4km) en vervolgens 400tjes die ik rustiger liep dan oorspronkelijk gepland. De tijden varieerden van 93.8 tot 96.0, ofwel tussen 15 en 15,5km/h, wat zelfs voor mijn doen rustig aan is dus Theo had het helemaal makkelijk. De temperatuur was prima (16-17 graden), de luchtvochtigheid ook niet extreem hoog met 63%, en toch hadden we het idee dat het weer een beetje tegenwerkte, beetje zware ademhaling. Daar hadden we allebei last van dus dat was geen subjectieve waarneming .

Na de 400tjes volgde nog een serie van 10×100 en die ging uitgesproken langzaam, alles tussen 22.0 en 23.1 en toch nog last van de heup en de lies (aanhechtingen). Zodra ik daar iets voel ga ik gewoon langzamer lopen en dan weet ik dat het twee dagen later (als ik weer train) grotendeels verdwenen is.

Er zit een kans in dat ik op korte termijn weer van werklocatie moet verhuizen, maar het broedseizoen van de zwanen op de Campus maak ik waarschijnlijk nog wel volledig mee

ciao